آذرقلم: کلاس اولی و هفت ساله بود، در مدرسه برکت یامچی درس میخواند، هنوز الفبا را کامل یاد نگرفته بود و معلمش میگوید: شوق یاد گرفتن اسمش و نوشتنش را داشت و هر چه که میگفتم هنوز به حرف “ذ” نرسیدهایم، باز هم عجله میکرد و کلی برنامه داشت تا اسمش را بنویسد. الفبای او ناتمام ماند و تنها هفت ورق از دفتر عمر، اسمش را در ذهنها ماندگار کرد.
به گزارش آذرقلم به نقل از ایسنا، نیکان، دنیا، زهرا، مهیا، فاطمه و پانیذ. این اسامی را خوب به خاطر بسپارید. غایبین روز دختر ۱۴۰۵ که دفتر عمرشان کودکی را به نوجوانی نرسانده، سوخت و خاکستر شد. شش شهید جنگ رمضان استان آذربایجان شرقی که امسال، روز دختر را در آسمانها جشن میگیرند.
آذربایجان شرقی با ۱۵ شهید دانش آموز جزو استانهایی است که آمار شهدای دانشآموز در آن بالا است و از این ۱۵ نفر، شش شهید، دختر هستند، همگی کودک و اگر بخواهیم با زبان مدرسه حرف بزنیم، نوآموز و دانشآموز مقطع ابتدایی.
زودتر از برفهای زمستان
اولین دخترانی که در وداع با زندگی هم رسم دو قلویی را رعایت کردند و با هم شهید شدند، دنیا و نیکا بودند، هر دو ۹ ساله و دانشآموزان کلاس سوم ابتدائی مدرسه امام خمینی (ره) قریه قرهچمن شهرستان تیکمهداش که در حمله هوایی به روستای کوخالو، جانشان زودتر از آدم برفیهای کوههای منطقه آب شد و از آنها تنها عکسهایی در کنار آدم برفی و جشن تکلیفشان ماند.
دفترنقاشی که با موشک، منهدم شد
زهرا میرزاده، دانشآموز کلاس ششم محمد ترقی، شهیدی که نامش با روایتهای جانسوز مختلف بر سر زبانها افتاد، از داستان پیراهن اکلیلی صورتی که نپوشید تا دفتر خاطرات و دفتر نقاشیاش که با موشک منهدم شده بود و تنها چند برگ از آن باقی مانده است. زهرا قبل از شهادتش برای بچههای میناب، نامه نوشته بود، بیخبر از اینکه به دختران میناب خواهد پیوست.
او، در سومین روز از بهار رفت. زهرا که به معنای واقعی کلمه بابایی بود، هر چند که در دفتر خاطراتش نوشته بود، به نبودن بابا عادت دارد، اما از علاقهاش به اینکه پدرش، بیشتر پیشش باشد هم زیاد نوشته بود و شهادت در کنار پدر، نصیبش شد تا جبران این دوری و نبودنها باشد. روز دختر در کنار پدر.
اما روایت زهرا همینجا تمام نمیشود، چرا که خواهر او، حلمای یک و نیم ساله از این خانواده چهار نفره باقی ماند و بعد از ساعتها تلاش امدادگران، زنده از زیر آوار بیرون آمد تا اگر پدر و مادرش در روز دختر، کنار زهرا هستند، یک شهر برایش مادری و خواهری کنند.
تا سه بیشتر بلد نیستم
محیا در فیلمی که برای مربی کودکستانش گرفته و حالا به عنوان سندی از مظلومیت او به جا مانده میگوید که تا سه بیشتر بلد نیست بشمارد و قرار است مابقی را بعد از عید یاد بگیرد. او نوآموز بود و حتی رویاهایش هم ناتمام بودند. بهار عمر او و خواهرش فاطمه، دانشآموز کلاس دوم دبستان مکتبالزهرا میثاق و دیگر اعضای خانوادهاش در چهارمین روزی که از بهار سپری میشود، در حملات هوایی شبانه دشمن، خزان شد.
تلخترین قسمت شهادت محیا و فاطمه نامی، ۱۴ ساعت تلاش نفسگیر امدادگران برای کشف پیکر این دختر عزیزکرده خانواده نامی از زیر آوار حجیمی از خاکستر و آجر و بتن بود. فاطمه و محیا هم روز دختر امسال را تنها نیستند، چرا که گلزار شهدا میزبان خیل عظیمی از مهمانان برای گرامیداشت یاد و خاطره دختران بهشتی هستند.
