وورها وور دونیا!/ شعر طنز حمید آرش آزاد

فلکین رسمی بودورکی، داغی، داغ اوسته وورار

قاینادار یارمانی یاغسیز، یاغی، یاغ اوسته وورار

چوخ دئییبلر: دوه اوسته بووه سانجار کاسیبی

چون دوم یوخ، من بدبختی اولاغ اوسته وورار

ایلده بیر پونزا ات آلساق چورگه سورتمک اوچون

اونودا اوغرو پیشیک تئزجه اوجاق اوسته وورار

پوللولار داش کلم  اکسه، دولانیب قارپیز اولار

بیز اکن قارپیزی، شاختا گئدی طاق اوسته وورار

وارلی ناحق دئسه، مین یئردن اوپرلر دوداغین

یوز نفر بیزدانیشان حقی دوداق اوسته وورار

برق وار ارباب ائویی گون کیمی ائیلر رووشن

برق ده وار نوکری، نور سه نی داغ اوسته وورار

ایلده دورد دفعه گره ک آرتا کرایه، یوخسا

خانه صاحب بیزی بیر شئهلی اوتاق اوسته وورار

رحمسیز آروادین اولده یاتیب بسکی الی

بی مروت شاپالاغی شاپالاق اوسته وورار

شعرده قافیه گاه “قاف” گلیب، گاه دا “غین”

فلان اوستاد بئله بیر شعری واراق اوسته وورار

مین بهانه ایله وورور “آرش” بدبختی هامی

اوسایاق کی اوزمو، سئرچه میلاق اوسته وورار.