یادداشت ورزشی: جهانبخش احمدیان
آذرقلم: دیروز خبر پیوستن گل سر سبد نقل و انتقالات امسال به پرسپولیس در حالی مطرح شد که پنجره نقل و انتقالات این تیم همچنان بسته مانده است و مدیران این تیم به جای تظلّم و عذرهای بدتر از گناه، بهترین های لیگ را برای نیم فصل آینده صید می کنند.نیم فصلی که به خوبی می دانند هیچ بازیکن تاپ و درجه یکی بیکار نخواهد بود.
مهدی ترابی مهاجم ملی پوش سایپا به پرسپولیس پیوست تا صدای اعتراض هواداران دیگر تیم ها نیز در بیاید. اولین واکنش را استقلالی ها داشتند که به شدت از دست مدیران تیم خود شاکی بودند با ذکر این جمله که ( آیا پنجره نقل و انتقالات ما بسته است؟ یا پرسپولیس؟)
نوبت به تراکتوری ها رسید که مثل همیشه فریب وعده های پشت تلفن و قول های آبکی بازیکنان و مدیر برنامه هایشان را می خورند و با خیال تخت و آسوده به خواب خرگوشی خود ادامه می دهند. حال که این انتقال انجام گرفته است، آقایون برای فریب افکار عمومی شانتاز رسانه ای راه انداخته اند که با ما قرارداد بسته بود. کدام قرارداد؟ چه کسی این قرارداد را امضا کرده بود؟ چرا فدراسیون از این قرارداد خبر نداشت ؟
عملکرد مدیران فعلی پرسپولیس را مقایسه کنید با مجموعه سیاستهای تراکتور در زمان بسته بودن پنجره نقل و انتقالاتی و یا اصلا عملکرد فعلی مسئولان تیم، کدامشان را به صلاح تیم های می بینید؟
تأخیر، تعلل، مصاحبه بی مورد، و جذب بازیکنان درجه چندم برای تیمی که امسال ادعای قهرمانی اش گوش فلک را کرده است، عملکرد قابل قبولی نیست.
حسینی و غفوری از استقلال، ترابی از سایپا، محمدی مهر از پارس جنوبی جم، مسلمان از پرسپولیس، ایمانی از پدیده و… نام هایی بودند که یکی یکی از زبان مدیران تیم جاری می شدند. الحق و الانصاف، این مسئولان تیم در توهم و خیال خودشان یک تیم کهکشانی بسته بودند، ادعای قهرمانی هم که یکی دو ماهه می دهند هم با تکیه بر همین توهم و خیالات است، فقط این وسط تنها توهمی که از عالم هپروت بیرون زده و رنگ واقعیت گرفت، همین وعده و وعید های بی اساس و بدون پشتوانه برای موفقیت تیم است.
با جذب چند بازیکن متوسط رو به پایین، حتی بازیکنی که یک سال است توپ به پایش نخورده است، تمام امید هوادار به استفاده بهتر از باقیمانده سهمیه های لیگ برتر و بازیکنان خارجی بود که امروز خبر آمد که یوسف سیدی با تیم قرارداد بسته است و آنظور که پیش می رود احتمالا سهمیه بعدی لیگ برتر هم به بازیکن بومی سابق اختصاص خواهد یافت.
حال باید دلخوش به حضور بازیکنان خارجی تاپی باشیم که فوتبال ایران به خود ندیده است، بازیکنانی که بتوانند ضعف کادر فنی در جذب بازیکنان داخلی را بهبود ببخشند. البته با این روندی که در پیش گرفته اند، نباید همچین آش دهان سوزی هم باشند. تا بدین جای کار که یکی از وعده های مالک و مدیریت تیم مبنی بر جذب بهترین های ایران به حقیقت نپیوسته و جای آن را چند بازیکن متوسط گرفته است.
البته این را هم بایستی عنوان کنیم که ما تراکتوری ها هم هواداران قانعی هستیم. فردا اگر تدارکات تیم را هم به عنوان بازیکن بفرستند زمین، نه تنها اعتراضی نمی کنیم، یک عیبی یوخ هم نثارشان می کنیم تا مدیریت تیم از این انتخابش حظّ لازم را ببرد. می گویند که بایستی کل یک تیم را ستاره ببینیم، نه یکی دو بازیکن را، ولی جایی که ظلمات محض است، درخشش یکی دو ستاره راهگشای تیم خواهد بود.
نهایتا، این مثل معروف سنگ بزرگ علامت نزدن است، تا بدینجای کار کاملا در مورد تراکتور صدق کرده است. نام های بزرگ، ادعاهای بزرگ و… هیچ کدام رنگ حقیقت ندید.
