یادداشت ورزشی: جهانبخش احمدیان
آذرقلم: استادیوم سوت و کور سهند این هفته میزبان اولین بازی خانگی تراکتور در برابر دومین تیم تازه صعود کرده به لیگ برتر بود. تیمی که 24 سال از سطح اول رقابتهای فوتبالی کشور به دور بود و سال گذشته با هدایت جواد نکونام، به عنوان دومین تیم یه لیگ برتر فوتبال کشور صعود کرد.
به گزارش آذرقلم، تراکتور در حالی دومین بازی خود را در برابر نساجی مازندران برگزار کرد که بنا بر حکم کمیته انضباطی محرومیت فصل گذشته تماشاگرانش به اولین بازی خانگی این فصل موکول شده بود. این تیم در غیاب هوادارانش و با تغییری نسبی در ترکیب خود به مصاف نساجی مازندران رفت که در نهایت تن به تساوی داد.
عدم هماهنگی بین بازیکنان و فقدان برنامه ای برای نزدیکی به دروازه حریف عمده مشکل تراکتور در بازی دیروز بود که نساجی مازندران با بازیخوانی خوب جواد نکونام و ارسالهای ممتد به عمق خط دفاعی تراکتور، به نتیجه لازم دست یافتند تا دست خالی از تبریز برنگردند.
محسن فروزان روز درخشانی را پشت سر گذاشت و با دفع چند توپ و یک تک به تک مسلم، بازی قابل قبولی ارائه داد.
خط دفاع متزلزل ما در بازی دیروز نشان از عدم هماهنگی بازیکنانی داشت که دو ماه است کنار یکدیگر به تمرین و بازی پرداخته اند. طیبی و عبدالله زاده نسبت به بازی قبلی افت فاحشی داشتند، مخصوصا عبدالله زاده که در چند مورد دیگر بازیکنان دفاعی و دروازه بان تیم را به واسطه دفع ناقص و غیر اصولی و حرفه ای توپ به دردسر انداخت. قطعا اگر این خط دفاعی ترمیم نشود، تبدیل به پاشنه آشیل تراکتور در این فصل خواهد شد. اگر همین اشتباهات را جلوی مهاجمان فرصت طلب و حرفه ای استقلال در هفته آینده انجام دهند، خدای ناکرده نتیجه خوبی از تهران نخواهیم گرفت.
جای خالی بازیکنی مثل مهدی کیانی به خوبی در این بازی مشهود بود. در این بازی ما هافبک دفاعی مؤثر نداشتیم و فاصله بین خط دفاع و هافبک ما را بازیکنان حریف پر کرده بودند. علیرضا نقی زاده میل به تهاجم بیشتری دارد و همین موضوع خط هافبک ما را در بخش دفاعی آن دچار مشکل ساخته و گردش توپ را از آن منطقه به تأخیر می اندازد و یا با پاسهای بلند موجب از دست رفتن مالکیت توپ می شوند.
اضافه شدن دو خارجی ارزشمند تیم و حرفه ای گری آنها در هماهنگی زودهنگام با بازیکنان سابق عصای دست توشاک در بازی روز جمعه شدند. هری فرستر و آنتونی ساکس سطح بالای فوتبال خود را به نمایش گذاشتند و هماهنگی فوق العاده ای با دانیال اسماعیلی برقرار کرده بودند.
تنها گل تراکتور در این بازی روی خلاقیت فردی و شوت از راه دور آنتوی استاکس به دست آمد که از گرد راه نرسیده برای دیگر مهاجمان لیگ خط و نشان کشید.
البته نقطه ضعف حامد لک دفع دشوار شوتهای از راه دور است که می توانستیم با استفاده از بازیکن شوتزنی مثل استاکس و فورستر، از این نقطه ضعف بهره خوبی ببریم.
با این توصیف، بایستی قبول کنیم که اندکی هم شانس همراه ما بود که بازی را واگذار نکردیم، و الا تیم نساجی مازندران بهتر از ما عمل می کرد، مخصوصا در خط میانی که عملا هافبکهای تیم ما را از بازی خارج کرده بودند.
مطمئنا در هفته های آتی و با اضافه شدن بازیکنان جدید شکل بازی تیم تغییر خواهد یافت و ملی پوشان تیم گره خط میانی را باز خواهند کرد.







