یادداشت ورزشی: الوین
آذرقلم: زمانی که بازیکنان بومی ما در تیم های دیگر بازی می کردند، من و شما و همه ی مردم هم یا استقلالی بودند و یا پرسپولیسی کمتر نشانی از یک تیم محلی بود. اما اکنون تراکتورسازی به یکی از قدرت های ال فوتبال ایران تبدیل شده است. با این حال لازم است به برخی از مسائل و مشکلات آن از زاویه ای دیگر نگریست.
اول؛ شرایط بارسلونا و رئال مادرید با تراختور زمین تا آسمان فرق می کند و قابل مقایسه نیست ولی در همین تیم ها هم چند تا بازیکن بومی وجود داشته و دارند و بازیکنان اصلی این تیم ها هم بودند، مثل ژاوی و اینیستا و پویول و پیکه و راموس و کاسیاس و رائول گونزالس ، تورس و … ولی متاسفانه تراختور کمترین بازیکن بومی را در بین تمام تیم های دنیا دارد و این تحقیر بزرگی برای ما است .
دوم، در فوتبال حرفه ای امروز، تمام تیم های بزرگ و حرفه ای آکادمی فوتبال حرفه ای دارند و تیم های پایه ی خودشان را از نونهالان و نوجوانان و … تقویت می کنند و به بازیکن سازی و پرورش بازیکنان مستعد اقدام می کنند تا در آینده از محصولات خود باشگاه استفاده کنند . آکادمی اصلی هر باشگاه هم در شهر مربوط به همان باشگاه به وجود می آید و فعالیت می کند و بنابراین آکادمی اصلی و اول باشگاه تراختورسازی تبریز هم باید در تبریز باشد و از بین نونهالان و نوجوانان تبریزی اقدام به استعداد یابی کند و تیم های پایه ی خودش را تشکیل بدهد و نمیشود که مثلا از شیراز و اصفهان و تهران و یزد و کرمان و … اقدام به ثبت نام بازیکن برای آکادمی خود کند و خیلی خنده دار میشود و هر باشگاهی از شهر خودش باید اقدام به ثبت نام بازیکن برای آکادمی و تیم های پایه ی خودش کند .
سوم: مثلا اگر تیم های پایه ی قوی داشته باشیم و تیم نونهالان تراختور قهرمان ایران شود، همین تیم سه چهار سال دیگر که تبدیل به تیم نوجوانان میشود و بازهم قهرمان خواهد شد ، چون بازیکنانش باهم هماهنگ شده اند و سالها در کنار هم بازی کرده اند و به همین ترتیب در رده ی جوانان و امید و بزرگسالان هم قهرمان می شوند و آینده ی یک باشگاه را تضمین میکنند و هنر این نیست که هر سال صد میلیارد تومان هزینه کنی و با بازیکنان غیر بومی قهرمان شوی و هنر این است که با کمترین هزینه و با بازیکنان بومی قهرمان بشی ، مثل استقلال خوزستان و فولاد خوزستان و … ، (چند سال پیش استقلال خوزستان با سرمربی بومی خودش عبدالله ویسی و با بازیکنان بومی خودش قهرمان لیگ برتر شدند ، چون حمایت شدند و خودشان را باور داشتند و ما هم چیزی از اونها کمتر نداریم و یا فصل گذشته پارس جم جنوبی بوشهر در اولین فصل حضورش در لیگ برتر با بازیکنان بومی خودش و با کمترین امکانات رده ی پنجم جدول را از آن خودش کرد و تک رقمی شد و چندین هفته هم صدرنشین بود و اینها معجزه و یا شانسی نیستند و واقعیت هستند)
چهارم: خود جان توشاک هم که یک مربی بزرگ و حرفه ای بود ، گفته بود که میخاهم از محصولات و غنچه های خود باشگاه تراختور استفاده کنم (برای آینده ) و میخاست به تیم های پایه اهمیت بدهد ولی بیچاره نمی دانست که اینجا سعید عباسی و اسدی و ششگلانی و … وجود دارند و مسائل غیر ورزشی و … وجود دارد .
پنجم: اطلاعات و تجربه ی فوتبالی جواد خیابانی قطعا از من و شما بیشتر است و اگر یادتان باشد در برنامه ی موج فوتبال گفت که تبریز و آذربایجان این پتانسیل را دارند که همزمان پنج تیم در لیگ برتر داشته باشد و متشکل از بازیکنان بومی باشد و هر پنج تیم هم موفق باشند و اینجا معدن استعداد و بازیکن است و تیم اتلتیک بیلبائو در اسپانیا را مثال زد که هیچ وقت بازیکن غیر بومی نگرفته و موفق هم بوده است .
ششم: ما قبول داریم که یک شبه نمی شود بومی سازی کرد و کل ترکیب تیم را بومی کرد و این کار به این راحتی ها امکان پذیر نیست و پروژه ی بزرگ و زمان بری هست و باید به مرور زمان این کار را کرد . ولی مسئله و نکته ی مهم این است که باید از الان برای بیست سال دیگر برنامه ریزی و تلاش کرد و برای این کار مهم و ارزشمند در فوتبال اقدام کرد و بستر این کار را فراهم کرد و استارت این کار را زد ، همان کاری که رسول خطیبی به خوبی شروع کرده بود ولی متاسفانه با او دشمنی کردند و کنارش گذاشتند و هواداران هم حمایتش نکردند و …
هفتم: ما نمی گوییم که مثلا هر یازده نفر ترکیب تراکتور بومی باشند، (و همچنین بازیکنان ذخیره و نیمکت نشین)، بلکه روال طبیعی فوتبال این است که هر تیمی (و تراکتور) در هر فصل، حداقل دو سه بازیکن بومی داشته باشد و چند بازیکن خارجی هم جذب کند و در بقیه ی نقاط زمین اگر کمبود بازیکن داشته باشد، براساس نیاز خودش اقدام به جذب بازیکن غیر بومی نماید. و فقط در شرایط یکسان بومی را به غیر بومی ترجیح بدهد و به قول کارشناس فوتبال، وقتی مثلا محمدرضا آزادی و علی طاهران و … میدان ندیده اند و فرصت بازی کسب نکرده اند، نباید انتظار داشت که در اولین فصل حضورشان در تراکتور و لیگ برتر موفق باشند و باید آن قدر بازی کنند و میدان ببینند که تبدیل به ستاره و بازیکن بزرگ شوند.
هشتم: هر سال نمی توان بودجه ی چند میلیاردی و هنگفتی برای یک تیم هزینه کرد و سرمربی و بازیکن نجومی و چند میلیاردی آورد و تیم کهکشانی درست کرد و بالاخره ثروت مالک باشگاه هم روزی تمام میشود و از تیمداری کنار می رود و به خاطر ضرر و زیان های مالی ، عطای تیمداری را به لقایش میبخشد و از صحنه ی ورزش و فوتبال کنار میرود و به زندگی شخصی خودش می پردازد ، البته اگر ورشکسته نشده باشد. چون هزینه های فوتبال حرفه ای و تیمداری خیلی سنگین است و کمتر کسی در این فوتبال ریسک میکند و سرمایه و عمرش را به حراج میگذارد. و به همین خاطر باید آینده نگری کرد و معقولانه و متفکرانه تصمیم گرفت و به جای نتیجه گرایی محض به فکر توسعه گرایی هم بود .
نهم: زنوزی خودش هم خوب میداند که اگر تراختور در این فصل حتی اگر نایب قهرمان لیگ برتر شود ، ضرر کرده است و هیچ بهره وری و دستاوردی کسب نکرده است و انتظارات مردم و هواداران را برآورده نکرده است . چون ما قبلا با بازیکنان بومی و جوانی مثل سامان و مهرداد و فرشاد و شهریار شیروند و احمد کامدار و محسن دلیر و سعید آقایی و … هم نایب قهرمان لیگ برتر شده ایم و البته حقمان قهرمانی بود و سرمان را با پنبه بریدند و سپاهان مافیایی را قهرمان کردند . و مثلا اون موقع سعید آقایی و سامان نریمان جهان و علیرضا نقی زاده (در تیم گسترش و … ) بازیکنان معمولی و ناشناخته ای بودند و کمتر کسی اونها را می شناخت و رسول خطیبی باعث شد که قیمت اونها بالا برود و تبدیل به بازیکنان بزرگی بشوند که همه ی تیم ها خواهان پیوستن آنها به تیم خودشان شوند (و مثلا سعید آقایی ملی پوش شود )
دهم: کسانی که مربیان بومی ما را تحقیر میکنند ، لطفا یک جستجو و تحقیقی در مورد آقای احد شیخ لاری کنند و ببینند چه تجارب و مدارک بین المللی دارند و همین الان هم از خیلی از مربیان لیگ برتری ما بهتر و بالاتر هستند و بعدا شروع به تحقیر بومی ها و حمایت از غیر بومی ها کنند . البته متاسفانه هیچ وقت خودباوری و تعصب آذربایجانی نداشته ایم و اگر او و دیگر مربیان بومی را حمایت میکردیم و مسائل غیر ورزشی و … وجود نداشت، الان ما هم مثل شهرهای دیگر مربیان بومی در سطح لیگ برتر داشتیم و چندین قهرمانی هم با آنها کسب کرده بودیم . (مثلا مشهد اکبر میثاقیان و رضا مهاجری را داشت ، شمال، نادر دست نشان و فرهاد پور غلامی و … را داشت و یا دارد، شیراز غلام پیروانی را داشت، اصفهان، منصور ابراهیم زاده، خوزستان
، ویسی، ولی متاسفانه تبریز و آذربایجان هیچ وقت مربی بومی در سطح اول فوتبال نداشت و مرغ همسایه همیشه برای بعضی ها غاز بوده است !
یازدهم: سنگ بازیکنان غیر بومی را زیاد به سینه نزنیم و از خاطرات تلخ گذشته درس عبرت بگیریم و خودمان را هلاک و فدای بازیکنان غیر بومی و بی تعصب و پولکی نکنیم . بختیار رحمانی ، سروش رفیعی ، محسن بنگر، امید عالیشاه، حامد لک، احمد نوراللهی، علی عبدالله زاده، کیانی ، ایران پوریان ، ابراهیمی و … نمونه هایی از این بازیکنان هستند .
