آذرقلم: کافه و تالار «شیرونه» از آن دست مجموعه هایی است که مثل همه عناوین اولین دیگر که به نام تبریز حک شده، برای اولین بار محصولات منحصر به فردی را ارائه می دهد که حالا اغلب خوش سلیقه ها، عاشقان خوراکی و شیرینی، شیفته طعم و مزه خاص آن شده اند. حالا تبریز می تواند در کنار شیرینی های معروف خود مانند: قرابیه و ریس و نوقا ، در زمینه تولید و عرضه باقلوا و سوتلاوا هم معروف شود.
باقلوا و سوتلاوا !
بهنام برقی ، مدیر مجموعه تالار و کافه «شیرونه» مثل پدرش، در کافه شیرونه در خیابان پروین اعتصامی کوی ولیعصر تبریز، به همراه همه ۳۰ همکار خویش که در کارگاه تولید یا دو شعبه عرضه این شیرینی مخصوص مشغول به کار هستند تلاش می کند تا نام تبریز را باز هم در حوزه تولید و عرضه شیرینی های خاص بلند آوازه سازد و پلی به رویاهای شیرین گذشته بزند.
به گفته ی آقای برقی، تولید این شیرینی پرطرفدار در تبریز سابقه ای بییش از 70 سال دارد. یعنی اولین شیرینی های تولیدی این مجموعه از سال 1335 وارد بازار شد که مورد استقبال مردم قرار گرفت.
برقی افزود: البته از سال 1375 بعد از یک وقفه کوتاه، دوباره این نوع شیرینی منحصر به فرد با طعم و ترکیب جدید و مواد اولیه خاص وارد بازار شد. و توانست با شیرینی های همتای خارجی رقابت کند..
مدیر کافه شیرونه می افزاید: این مجموعه با تولید باقلواهایی با طعم زعفران، نسکافه، شیرفندق، نارگیل بادام و طعم های دیگر، توانسته در سایر شهرها هم برای خود اسم و رسمی راه بیندازد. چرا که ما تلاش می کنیم تا اصالت مان را حفظ کینم و کیفیت را قربانی سود و منفعت بیشتر نکنیم.
برقی می گوید: این حرف پدرم آویزه گوش من است که اگر محصولی را که تولید می کنی بتوانی به فرزند دلبند خودت بدهی در آن صورت می توانی آن را به مشتریان عرضه کنی! به همین خاطر همیشه کیفیت، مرغوبیت و سلامت محصولات اولویت اصلی و خط قرمز ماست.
مدیر شیرونه افزود: به خاطر همین رعایت اصول اولیه بهداشت و سلامت تاکنون شیرونه موفق شده گواهینامه «سیب سلامت» و گواهینامه U.R.S و حلال مالزی 2018 را کسب کند.
برقی تاکید می کند: شعار ما این است که شکل ظاهری، طعم خاص و چارچوب باقلوا باید حفظ شود هر چند اگر سود ما در این زمینه کم شود امام مهم نیست. برای اینکه ما مشتریان را شریک و سهامدار این کار خود می دانیم.
