[vc_row][vc_column][vc_column_text]آذرقلم: نام ناشنوایان در ایران با نام استاد جبار باغچه بان مانوس و مترادف گشته است .
کسی که به رغم همه سختی ها و مخالفت ها و تلقین های تلخ نا امید کننده بهار همیشه شکوفا را به باغ خزان زده وخاموش ناشنوایان ایران به ارمغان آورد. جبار باغچه بان برای اولین بار اولین زبان اشاره و الفبای انگشتی را در خطه ی آذربایجان بنیان نهاد و بدین ترتیب انقلابی جدید در عرصه ارتباطات و تعاملات اجتماعی ناشنوایان ایران زمین خلق کرد .
4 آذرماه سالروز هجرت ابدی جبار باغچهبان است. معروف به اولین معلم کرو لال های ایران
( زاده ۱۹ اردیبهشت ۱۲۶۴ ایروان — درگذشته ۴ آذر ۱۳۴۵ تهران )
میرزاجبار عسگرزاده معروف بهجبار باغچهبان، بنیانگذار نخستین کودکستان و نخستین مدرسه ناشنوایان ایران در تبریز است. او همچنین اولین مؤلف و ناشر کتاب کودک در ایران بود.
باغچهبان ابتدا در تبریز کودکستانی را باعنوان «باغچه اطفال» دایر کرد و بههمان خاطر خود را باغچهبان نامید.
او مدرسه ناشنوایان را در سال ۱۳۰۳ با وجود مخالفتهای زیاد از جمله رئیس فرهنگ وقت، دکتر محسنی در تبریز دایر کرد. این کلاس جنب باغچه اطفال باغچهبان در کوچه انجمن در ساختمان معروف بهعمارت انجمن تأسیس شد.
وی از سال ۱۳۰۷ با دشواریهای وسیع چاپ و کلیشه، چاپ کتابهای ویژه کودکان را با نقاشیهایی که خود میکشید آغاز کرد. یکی از کتابهای او باعنوان «بابا برفی» توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بهچاپ رسید و شورای جهانی کتاب کودک آن را بهعنوان بهترین کتاب کودک انتخاب کرد.
ثمین باغچهبان، آهنگساز و نویسنده، یکی از فرزندان جبار باغچهبان است.
ابتکارات ویژه باغچهبان در آموزش عبارت بودند از:
روش شفاهی در تعلیم ناشنوایان
آموزش روش حساب ذهنی بهناشنوایان
گاهنجار “گاهنما” وسیلهای برای نشان دادن پستی و بلندیهای اقیانوسها روی نقشه بهکودکان
الفبای گویا
گوشی استخوانی یا تلفن گنگ
او اولین مدرسه ناشنوایان ایران و اولین کودکستان وایرانی را تاسیس کرد و در سال ۱۳۳۹ موسسه کانون ناشنوایان و کرو لال های ایران را با هدف حمایت مادی و معنوی از ناشنوایان ایرانی پایه گذاری کرد . او خود چنین می گوید که :
زاندیشه برای خود رهی یافته ام
نقش دگری را به ره انداخته ام
از چشم برای دیدن چهره صوت
با دست هنر آینه ای ساخته ام![/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]
