یادداشت روز:
آذرقلم: بیش از هزار و چهار صد سال پیش در ۱۷ ربیع الاول، کودکی به نام “محمد” در مکه به دنیا آمد. پدرش عبد الله و مادرش آمنه بود. پدرش در بازگشت از شام، از دنیا رفت و هرگز او را ندید و مادرش نیز در شش سالگی ترک دنیا کرد و محمد در سن شش سالگی از پدر و مادر هر دو یتیم شد…
محمد با فضائل اخلاقی برجسته و تحمل رنج های بسیار، بزرگ شد و در چهل سالگی به پیامبری مبعوث گردید تا مردمان زمانش را از جهل و بت پرستی نجات داده و به یکتا پرستی سوق دهد تا رستگار شوند…
حال قرنها از عصر جاهلیت می گذرد و باز شاهد انواع بت پرستی و برده داری هستیم، پس ای محمد (ص) بیا و آزادی بخش این بردگانِ جاهلِ زمان باش…
ای محمد (ص) بیا و ببین شبها چند کودک گرسنه در آغوش مادرانشان تا صبح با بی تابی گریه می کنند، بیا و ببین چند انسان از فقر و سرما صبح را هرگز نمی بینند؛ ای محمد (ص) تو که خود با رنج و سختی روزگار گذرانده ای، بیا و بر سر ظالمانِ حرام خور فریاد بزن…
ای محمد (ص) بیا و ببین هزاران کودک یتیم و بی سرپناه چگونه در فقر به سر می برند، تو که خود طعم یتیمی را چشیده ای، بیا و بر سر ظالمانِ زمان فریاد بزن…
ای محمد (ص) بیا و ببین بت پرستی در این زمان چگونه بیداد می کند و انسان ها در غل و زنجیرِ بت های زمان اسیرند و در خوابِ غفلت به سر می برند؛ ای محمد (ص) تو که خود شاهد این جهالت ها بودی پس بیا و بر سر بت ها و بت پرستان فریاد بزن…
ای محمد (ص) بیا و ببین یک مقامِ کوچک این دنیایی چگونه شرافت انسانی را نابود می کند طوریکه صاحب مقام را تبدیل به موجودی خدا نترس می کند تا بندگان خدا را زیر شلاق بی وجدانی اش شکنجه کند؛ ای محمد (ص) تو که خود شاهد این شکنجه ها در عصر جاهلیت بودی پس بیا و بر سر جاهلانِ زمان فریاد بزن…
ای محمد (ص) بیا و ببین میز پرستی جای خدا پرستی را گرفته است و برای حفظ یک میز، چگونه انسان های خدا پرست را تهدید می کنند؛ ای محمد (ص) تو که خود شاهد این تهدید ها در عصر جاهلیت بودی پس بیا و بر سر میز پرستان و تهدید کنندگان شان فریاد بزن…
ای محمد (ص) بیا و ببین چگونه مردم در فقر و نداری از کرامت انسانی دور شده اند، بیا و شرمساری پدر خانواده را در عدم تأمین مایحتاج اولیه زندگی ببین؛ ای محمد (ص) بیا و بر سر حرام خواران و غارتگران جیب مردم، فریاد بزن…
ای محمد (ص) بیا و ببین چگونه غم و رنج در دلهای خدا پرستان ریشه کرده است، بیا و فریادهای حق خواهی مظلومان را بشنو و ببین زیر چکمه های دیکتاتوری قارون های زمان، دیگر رمقی برای مظلومان نمانده است؛ ای محمد (ص) بیا و بر سر قارون های زمان فریاد بزن…
ای محمد (ص) بیا و ببین دروغ، ریاکاری، فریبکاری، بی وجدانی، بی شعوری، بی شرمی و بی شرفی چگونه ابزار تبرئه صاحبان میز با فساد اخلاقی و اقتصادی شده است؛ ای محمد (ص) بیا و بر سر مفسدان اخلاقی و اقتصادی فریاد بزن…
ای محمد (ص) بیا و ببین بی عدالتی رایج در اشتغال امروز را؛ بیا و ببین جوانان نجیب و تحصیلکرده چگونه از ظلم و بی عدالتی خانه نشین هستند… بیا و بر سر ظالمان و قاتلانِ عدالت، فریاد بزن…
ای محمد (ص) بیا و ببین از مسلمانی و اسلامِ تو چیزی جز یک اسم نمانده است… بیا و بر سر مدعیان دروغین دینت فریاد بزن…
ای پیامبر مهربانی ها، دردمندانه با بغض، همصدا با شهید دکتر علی شریعتی فریاد می زنیم: “و تو ای محمد، پیامبر بیداری و آزادی و قدرت، در خانۀ تو حریقی دامن گستر درگرفته است و بر سرزمین تو سیلی بنیان کن از غرب تاختن آورده است و خانوادۀ تو دیری است که در بستر سیاه ذلت به خواب رفته اند. بر سرشان فریاد زن، بر سرشان فریاد زن، “قُمْ فَأَنْذِر” بیدارشان کن…”
متن از: زهرا عبداله میرزائی
