[vc_row][vc_column][vc_column_text]آذرقلم: رحمان گلزار شبستری، سازنده شهرک اکباتان تهران و بنیانگذار ساختمانسازی نوین در ایران بر اثر کهولت سن در فلوریدای آمریکا درگذشت.
به گزارش آذرقلم، رحمان گلزار، سازنده و معمار سازه عظیم اکباتان، متولد سال ۱۳۰۸ بود که در تاشکند ازبکستان به دنیا آمد و در طول فعال شغلی خود توانست نشان امینالضرب را نیز دریافت کند. عمر مفید شهرک اکباتان بهعلت رعایت استانداردهای بالای معماری و شهرسازی از جمله فضای سبز گسترده، سازههای بتنی و نورگیری مناسب، حدود ۳۰۰ سال برآورد شده است.
روایت ساخت شهرک اکباتان
مرحوم گلزار سازنده شهرک اکباتان در اینباره گفته بود: «در یک قطعه زمین یک آپارتمان 4 طبقه ساختم که هر طبقه دو واحد آپارتمان داشت. وقتی ساختمان در حال اتمام بود، یک روز مردی از ملاکهای بزرگ تهران به آنجا آمد و اصرار به خرید آپارتمانها داشت. فیالبداهه رقم یک میلیون تومان را پیشنهاد داد که برای آن زمان رقم قابلتوجهی بود.
وی بیان کرده بود: من هم قبول کردم، اما او عنوان کرد ۸۰۰ هزار تومان را نقدی میپردازم؛ ولی به جای ۲۰۰ هزار تومان یک تکه زمین دارم به متراژ ۱۰۰هزار مترمربع که به شما میدهم. آن زمین همین جایی بود که الان شهرک اکباتان ساخته شده است. وقتی زمین را دیدم یکدفعه فکر شهرسازی به ذهنم خطور کرد.
گلزار اظهار داشت: منتها وقتی من آن زمین را خریدم، تمام اطراف آن خالی و زمینهای آزاد بود. برای اینکه صاحبان آن زمینها را پیدا کنم، تحقیق کردم. ۴۵۰ هزار مترمربع از زمینهای جلوی زمین من (۱۰۰ هزار متر)، مربوط به نظامالسلطنه مافی یکی از رجال قاجاریه بود که مقیم پاریس بود.خرید آپارتمان در شهرک اکباتان
نزد پیشکارش در ایران رفتیم تا اجازه فروش زمین ما را از نظامالسلطنه بگیرد، اما نظامالسلطنه گفته بود که من باید حضوری با ایشان در پاریس صحبت کنم. وقتی قرار شد پیش نظامالسلطنه بروم، فقط پنج میلیون تومان که حاصل شراکت با عباس مسفروش در اکباتان بود را نقدی داشتم.
او گفته بود: طرح اولیه شهرک اکباتان با دیدن خیابان AvenueFoch در ذهنم نشست که یکی از زیباترین خیابانهای پاریس بود که نظامالسلطنه در آنجا سکونت داشت. آن زمین را هم خریدم. این شد که ۱۰۰هزار مترمربع زمین را که از قبل داشتم و ۴۵۰هزار مترمربع زمین دیگر را هم خریدم. بعد از آن افکار شهرک اکباتان شروع به رشد کرد.»
مرحوم رحمان گلزار چندی پیش از انقلاب اسلامی به آمریکا مهاجرت کرد و یکبار هم در دولت مرحوم هاشمیرفسنجانی به ایران دعوت شد، ولی همکاری آنها به سرانجام نرسید. او روزهای زیادی را در غربت گذراند و همواره با شنیدن نام ایران اشک از چشمانش سرازیر میشد.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]
