[vc_row][vc_column][vc_column_text]یادداشت: محمد امین خوش نیت
آذرقلم: برخی از ما ایرانی ها بعضی وقت ها خیلی خود را زرنگ و رند می پنداریم و این زرنگی را گاهی به بهای تضییع حقوق دیگر همشهریان خود همه جا و به همه کس روا می داریم.
در اینجا به بخشی از این بی فرهنگی هایی که گاهی زرنگی ! تصور می شود اشاره می کنیم. قطعا شما نمونه های بسیار بیشتری از این موارد را شاهد و ناظر بوده اید !
کپی کاران حرفه ای !
هر چند ما ایرانی ها چینی ها را به عنوان مردمی با استعداد کپی کاری بالا می شناسیم اما برخی از ما ایرانی ها دست کمی از این نوع تقلب ها نداریم.
” کپی پیست ” تقریبا اصطلاح آشنا و مرسومی است .
برای دانشجو و دانش آموز و فارغ التحصیل هم فرقی نمی کند. کافی است تا گشتی در فضای اینترنت بزنید تا مقالات و گزارشات بسیاری را در حوزه های گوناگون به دست بیاورید .
برخی از همین محققان و دانشجویان! بدون کسب اجازه از مولف اصلی مقاله و یا پدید آورنده ی اثرو تنها با تغییر در مقدمه و موخره ی مقاله همان اثر را به نام خود منتشر می کنند. بدون آنکه به الزامات قانونی و حتی اخلاقی و شرعی آن توجه شود .
این نوع کپی کاری و سرقت ادبی نه تنها آثار داخلی بلکه آثار خارج از کشور را نیز در برمی گیرد . و تازه ترین ” زرنگی ” از این نوع مربوط به آثار صوتی و تصویری است که برخی ازفعاتلان این حوزه با دست یازیدن به این نوع تقلب ها درصدد دست و پا کردن شهرت و عنوانی برای خود هستند .
ریا کاری !
هر چند در مزمت دورویی و نفاق در فرهنگ ایرانی و اسلامی ما بسیار سخن به میان آمده اما کمتر عامل به این آموزه ها هستیم.
اشعار حافظ سرشار از نفی ریا و دورویی است : (چون به خلوت می رود آن کار دیگر می کند !) آیین محمدی اسلام نیز از صدر تا ذیل آن بر مبنای صداقت و راستی استوار گشته است .
اما با این حال بر اساس شرایط ناهنجار سیاسی و اجتماعی در طی ادوار گوناگون تاریخی، برخی از ایرانیان در باطن و خلوت همان نیستند که در ظاهر و جلوت خویش هستند! بسیاری از پرونده های مطرح شده در محاکم قضایی ما به این موضوع ریا و نفاق اختصاص دارد. آن مدیر چفیه به گردن بانک که میلیاردها تومان اختلاس کرد و گریخت تا فلان مجری برنامه های مذهبی تلویزیون و فلان مدیر دولتی و عضو شورای شهر و …..
همیشه حق با ماست !
وقتی سوار خودرو هستیم افراد پیاده را مقصر دانسته و همه کاسه کوزه ها را سر آنها خالی می کنیم که چرا فرهنگ شهروندی را رعایت نمی کنند. وقتی هم پیاده هستیم رانندگان را مورد عتاب قرار می دهیم که چرا مقرارات راهنمایی و رانندگی را رعایت نمی کنند.
به هر حال و در هر شرایطی حق با ماست ! ما درست رفتار می کنیم و این دیگران هستند که قوانین و مقررات را زیر پا می گذارند .
وقتی در مقام ارباب رجوع به اداره ای مراجعه می کنیم از بی خیالی و کم مهری کارمندان و روسای ادارت گله گذاری می کنیم ولی وقتی در اداره خودمان با ارباب رجوعی که قانونی کار خود را پیگیری می کند روبرو می شویم ایراد می گیریم که اجازه نمی دهند ما چند لحظه با دوستان و همکاران خود خلوت کرده و یا صبحانه ای میل کنیم !
خلاصه در هر شرایطی حق با ماست !
از مهمان نوازی تا میزبان نوازی !
ایرانیان از قدیم الایام به مردمانی میهمان نواز شهره اند. در ادبیات و فرهنگ ایرانی و اسلامی نیز نمونه ها و حکایت های بسیاری در این باره می توان مشاهده کرد. اکنون نیز خوشبختانه این فرهنگ حفظ شده است با این تفاوت که این روزها ما میزبان نوازان خوبی هم شده ایم !
کافی است به بساط و چمدان برخی از ایرانیان که به شهر های دیگر و به ویژه کشورهای همسایه مسافرت می کنند نگاهی بیندازید تا همه چیز برایتان روشن شود . در آن بلاد غریب فرقی نمی کند که جنسی که می خریم گران است یا ارزان ، قیمت مناسب دارد یا نه، کیفیت مرغوبی دارد یا نه ؟ اصلا کارایی دارد یا نه. مهم این است که باید در مسافرت خرید کنیم! حتی فکر جابجایی و حمل آن را هم نمی کنیم.
تنها کاری که در این میان صورت می گیرد خالی شدن جیب و حساب ارزی ایرانیان و پر شدن جیب میزبانان است. کالاهایی خرید می شود که شاید همان نوع کالا را با قیمتی ارزان تر و با کیفیتی مرغوب تر در شهر و کشور خودمان تهیه کنیم. آیا ما میزبانان خوبی نیستیم ؟!
کارشناسانی خبره و طبیبانی زبده !
اظهار نظر درمورد هر موضوعی جزو مهارت ها و تخصص های ماست.
از آشپزی گرفته تا تعمیرکاری لوازم خانگی و سرویس خودرو و از طبابت گرفته تا خوانندگی و نوازندگی و از سیاست مداری تا تصادفات رانندگی در حوزه ی مهارتها و تخصص های ما قرار دارد .
به خود اجازه می دهیم که به محض شنیدن و مشاهده ی موردی در اطراف خویش فورا اظهار نظر کرده و خود را کارشناس مورد بحث معرفی می کنیم.
این خود کارشناسی تا به جایی رسیده که خود درمانی به بخشی از عادات معمول ما تبدیل شده است . کدام خانواده ایرانی است که در خانه اش کیسه ای بزرگ پر از انواع داروهای لازم و غیر ضروری در آن نباشد ؟
به بهانه گران بودن حق ویزیت پزشکان تنها به مراجعه به داروخانه و درخواست دارویی خاص بسنده کرده و به خیال خویش در هزینه ها صرفه جویی می کنیم. اما به همین نیز رضایت نمی دهیم چرا که گاه در نقش طبیب خود ساخته اطرافیان ظاهر شده و با تجویز برخی داروها به دیگران به خیال خویش کار خیر و بزرگی انجام می دهیم.
خلاصه اینکه:
این موارد تنها نمونه های کوچکی از عادات غلط و ناپسندی است که در فرهنگ و عادات و زندگی روزمره ما مثل خوره، رخنه کرده است. شما هم می توانید ده ها مورد دیگر را به این لیست اضافه کنید.
به نظر می رسد برای ترک این عادات ناشایست و به دور از فرهنگ متعالی ایرانی و آذربایجانی، طرحی نو در اندازیم و تغییر در جامعه را با تغییر در خود شروع کنیم. به نظر می رسد امروز برای آغاز این تغییر رویه، مناسب باشد .. چرا که فردا خیلی دیر خواهد بود.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]
