یادداشت ورزشی: مهدی دهقانی
کارشناس ارشد تربیت بدنی
آذرقلم: مصاف تیم تراکتور آذربایجان پنجمین تیم پرهوادار جهان با استقلال تهران دومین تیم پرهوادار ایران با یک تراژدی تلخ برای فوتبال دوستان آذربایجان و ۹۰ هزار تماشاگری که به عشق تراکتور به ورزشگاه رفته بودند همراه بود. هر چند هر رشته ورزشی مسابقه شامل برد و باخت هست و رشته فوتبال هم از این امر مستثنی نیست منتها باخت تراکتور آذربایجان به دلیل بودجه کم و یا نبود بازیکنان باکیفیت نبود چرا که این تیم در این فصل گران ترین بازیکنان لیگ برتر را به خدمت گرفته است!
در ادامه میخواهم دلایل فنی باخت این تیم را تشریح نمایم:
اشتباهات داوری جزئی از فوتبال!
اشتباهات داور مسابقه برای تراکتور گران تمام شد علی الخصوص عدم اخراج شیخ دیاباته مهاجم خارجی استقلال که در این بازی هتریک کرد و استقلال بردش مقابل تراکتور را مدیون اوست!
این بازیکن در دقیقه (۴) بازی با خطای شدیدی روی صورت مظاهری در مستحق دریافت کارت قرمز از داور بود که متاسفانه داور مسابقه به راحتی از کنار این قضیه عبور کرد!
البته چندین صحنه مشکوک دیگر نیز بودند که داور یا خطا نمیگرفت و یا به بازیکنانی که مستحق دریافت کارت زرد بودند حتی تذکر هم نمی داد!
مشکل روانشناختی تیم تراکتور!
آمادگی روانی تیم به اندازه بلکه هم بیشتر از آمادگی جسمانی و تاکتیکی و فنی تیم می باشد که متاسفانه این مورد در ورزش ایران مورد اجحاف قرار گرفته و یا تا زمانی که تیمی به مشکلی برنخورد از روانشناس ورزشی استفاده نمیشود در صورت استفاده هم از روانشناس بالینی یا خانواده که هیچ تخصصی ندارند استفاده میشود.
در صورتی که یک روانشناس ورزشی همیشه باید در کنار تیم باشد تا همانند پزشکان تیم که بازیکنان را از لحاظ سلامتی جسمی یا آسیب دیدگی مراقبت و مربیان را آگاه میکنند روانشناس نیز بازیکنان را از لحاظ روحی و روانی غربالگری کرده و آماده ترین بازیکنان را از لحاظ روحی و روانی به کادر فنی قبل هر بازی اعلام نماید.
متاسفانه در بازی تراکتور چندین مشکل روانشناسی وجود داشت که می بایست قبل بازی بررسی و سپس نسبت به رفع آن تلاش میشد.
اولین عامل و مشکل روانی تراکتور، غرور و خود را از قبل برنده دانستن تک تک بازیکنان و کادر فنی بود که این حس در اثر موفقیت های کم نظیر در هفته های گذشته، پرشدن استادیوم از هواداران بیشمار، امتیاز میزبانی و عدم باخت هشت ساله تراکتور در ورزشگاه یادگار امام تبریز به وجود آمده بود.
دومین عامل نیز این بود که برخی بازیکنان تراکتور دچار منیت شده بود که هر کدام میخواستند خودشان گل بزنند یا با توپ به فواصل طولانی حرکت کنند و یا تک روی کنند بدون اینکه پاسی بدهند!
سومین عامل که خود باعث گل خوردن تراکتور میشد نداشتن تمرکز کافی در بازیکنان بود!
چنانچه مشاهده کردین اکثر بازیکنان تراکتور خصوصا خط دفاعی دچار یک نوع سردرگمی و دستپاچگی بودند و عدم هماهنگی بازیکنان دفاعی نیز از این مورد نشات می گرفت!
شاید این سوال خیلی از هواداران تراکتور نیز باشد که چطور ممکن است مربی بزرگی چون دنیزلی هنوز به ترکیب ثابت خود نرسیده و در هر بازی تغییراتی را در ترکیب این تیم منظور میکند!
پاسخ به این مقوله میتواند بسیاری از ابهامات هواداران را برطرف نماید.
جوانگرایی و حمایت از بازیکنان بومی نقطه قوت دنیزلی
خارج از عملکرد اکبر ایمانی یا محمدرضا آزادی که هر دو بازیکن ترک زبان این تیم هستند، باید به نظر این مربی ترکیه ای احترام گذاشت اعتماد این مربی کارکشته به آزادی ملی پوش و جوان باعث به ثمر رساندن تک گل تراکتور مقابل صنعت نفت و همین بازی استقلال شد و البته یک موقعیت گلزنی اش نیز با بدشانسی به تیرک دروازه حریف اصابت نمود.
اکبر ایمانی هم هر چند روز پرفروغی نداشت و اشتباهاتی در این بازی داشت ولی تقصیر خودش نبود چرا که او نباید از ابتدا در ترکیب به جای شجاعی به میدان می رفت!
تاکتیک اشتباه و تاکید بر آن!
متاسفانه در این بازی تاکیکتی اشتباه به بازیکنان دیکته شد و حتی در نیمه دوم نیز این تاکتیک تغییر نیافت!
فاصله خطوط دفاعی و خط هافبک یکی از این اشتباهات مهلک بود که در گل چهارم نیز این اشتباه قابل مشاهده بود.
با اینکه دفاع چهار نفره بود ولی در زمان هایی از بازی دفاع سه نفره یا دو نفره میشد که همین باعث تزلزل در خط دفاعی و دریافت گل میشد.
ترکیب و چینش عجیب!
ترکیبی که دنیزلی داد در نگاه اول عجیب به نظر می رسید ولی نحوه چینش بازیکنان از آن عجیب تر بود.
چرا که اسدی به جای پست هافبک دفاعی (که اتفاقا در این پست کمترین پاس اشتباه را داده بود) در یک پست غیرتخصصی قرار گرفت و همین باعث ناهماهنگی اش با سلیمی شد و منجر به دریافت گل هایی شد و جای سوال اینجاست چرا سلیمی در پست تخصصی خود جای نگرفت تا در دفاع نیز خانزاده باتجربه در پست تخصصی خود به جای نیمکت قرار گیرد.
دیگر اشتباه دنیزلی، قرارگیری ایمانی به جای شجاعی بود و این زمانی بیشتر احساس شد که رهبری در میانه میدان مشاهده نشد و میانه میدان را تقدیم استقلال کردیم.
شجاعی با پاس های بلند و عمقی و شروع حرکت به سمت دروازه حریف همیشه شروع کننده حمله های زهردار بود که متاسفانه به دلیل نبودش در ترکیب تراکتور دست و پا بسته عمل میکرد.
متاسفانه بازیکنان بزرگ و با تجربه تیم چون دژاگه، شجاعی، خانزاده، فورچورنه و انصاری که میتوانستند کمک کنند در نیمکت بودند.
از طرفی همه بازیکنانی که در پست هافبک و پشت مهاجم به کار گرفته شده بودند چپ پا بودند!
تعویض های دیرهنگام بلای جان تراکتور!
بعد از گذشت دقایقی کوتاه از نیمه دوم، تعویض مسعود شجاعی و ساسان انصاری به شدت احساس میشد ولی در اثر سهل انگاری دنیزلی، بر روی خطای ایمانی و ضربه ایستگاهی به دست آمده، استقلال یه گل دوم رسید.
دنیزلی زمانی تعویض میکرد که هر کس از نتیجه مسابقه آگاه نبود فکر میکرد تراکتور از حریف جلوست خصوصا تعویض آخر که انگار برای وقت تلف کردن تعویض میکند!
سخن آخر
به هر حال این بازی تجربه بسیار بالایی بود هر چند با از دست رفتن صدر جدول همراه بود ولی هواداران امیدوارند هر چه زودتر تیم به هماهنگی رسیده تا مانند فصل های قبل قهرمانی از دست مان نرود.
