آذرقلم: ۲۵ اسفند ماه سالروز عروج الگوی مهندسان کشور است. مهندسی که نه با خط کش و نقاله و گونیای دنیوی که به واسطه چشم بیناو فهم معنوی خویش ، خطی به رنگ سرخ بر خاک پاک وطن کشید و خانه ای ساخت در بهشت برین برای خویشتن و پویندگانش.
مهندس ترین شهید حماسه عاشورائی ایران، که نام و یاد او و طرح ها و ابتکارات خلاقانه اش با شور وطن دوستی و ایثار و مهربانی اش در آمیخته و از دیار سربلند آذربایجان تا دشت های تفنیده جنوب و نیزارهای خیبر و بدر و هور را درنوردید آنگاه بر خط سیر افکار دنیادوستان و زیادت طلبان خط بطلان کشید تا خط سرخ شهادت تنها معبر رسیدن به باغ رضوانی باشد که رسولش وعده اش را داده بود برای آنها که پاک ماندندو پاک نیز پذیرفته شدند.
«مهندس مهدی باکری» از نسل باکران شهادت و شهامت، در آبهای خروشان اروند وضوی شهادت ساخت و پیشانی عبودیت به درگاه احدیت را با تمام وجود در قایقی نهاد که او را به ساحل آرامش جاودانگی وجود می رساند. نه سری، نه پیکری و نه اثری…!
