چه کسی پاسخگوی مشکلات درمانی مردم است؟!

[vc_row][vc_column][vc_column_text]آذرقلم: امروزه نسخ کاغذی برای دریافت دارو های تحت بیمه، توسط بیمه های کشور منسوخ شده است و پزشکان باید از نسخه های برخط برای ثبت داروهای بیماران استفاده کنند تا داروهای آنان تحت پوشش بیمه ها قرار گیرند.
این در حالی است که پوشش بیمه سلامت تنها در مراکز درمانی دولتی پذیرفته می شود و اگر نسخه ای خارج از این مراکز در سیستم بیمه سلامت ثبت شود مورد قبول نبوده و هزینه های آن آزاد محسوب خواهد شد، از این رو افراد تحت پوشش بیمه سلامت ناگزیر هستند تنها از مراکز دولتی، خدمات درمانی خود را دریافت کنند علی الخصوص بیمارانی که به دارو های خاص روزانه نیازمند هستند و همواره در ماه شاید دوبار نیازمند دریافت خدمات از مراکز درمانی دولتی باشند.
در طی هفته گذشته برای بررسی موضوعی اجبارا به دو مرکز روستایی و دو مرکز شهری مراجعه کردیم که سوای مشکلات اداری که در حوصله این مقال نیست یک مشکل به صورت جدی در این مراکز به چشم می‌خورد و آن قطعی اینترنت می باشد.
در مراکز روستایی معمولا در ماه دو یا سه روز اینترنت بنا به دلایلی به طور کامل قطع می‌شود و در روزهای عادی بلا استثنا هر روز بعد از ساعت ۱۲ ظهر با قطعی اینترنت روبرو هستند در یکی از مراکز مشاهده شد پزشک معاینه خود را انجام میداد و سپس کد ملی و دارو های بیمار را در کاغذ یادداشت میکرد و بیمار را روانه منزل می کرد و میگفت برای گرفتن کد رهگیری داروها فردای آنروز مراجعه کنند در دو مرکز مراجعه شده در شهر نیز با اینکه مداومت ماهانه در قطعی اینترنت نبود اما در این مراکز دو روز بود که اینترنت قطع بود و از سوی مسئول مرکز سلامت احتمال داده می شد که ادامه قطعی سه روز دیگر هم ادامه داشته باشد.
بعد از پرس جو های کلی معلوم شد که مسئول مرکز پیگیری های لازم را برای رفع مشکل از مخابرات و مرکز ۲۰۲۰ انجام داده است و اعلام شده است که مشکل اینترنت از داخل خود ساختمان هست مسئول مرکز نیز با مسئول آی تی شبکه بهداشت این موضوع را در میان گذاشته که علیرغم پیگیری های متعدد هنوز تکنسین امر به این مرکز سلامت که با مراجعه انبوهی از اقشار آسیب پذیر روبرو هستند، اعزام نشده است.
این مراکز بهداشت سلامت در مناطق فقیر نشین تبریز واقع شده اند که در مدت زمان حضور نگارنده مردم بی بضاعت زیادی مراجعه نمودند و بخاطر قطعی اینترنت بدون هیچگونه خدمات و اعتراضی برگشتند.
یکی از مراجعین اعلام کرد که داروهای دیابتی و قلبی مصرف می‌کند و چند روز است که داروهایش تمام شده و بخاطر قطعی اینترنت این مرکز، بدون دارو مانده است وی یک خانم ۷۵ ساله بود بخاطر عدم تزریق انسولین و نبود داروهای فشارخون به سختی خود را به آنجا رسانده بود که دست خالی و ناامیدانه باز می‌گشت اما با فداکاری مسئول و پزشک مرکز مشکلش حل گردید بطوریکه پزشک مرکز با هزار مکافات با گوشی و اینترنت شخصی خود به سیستم وصل شده و داروهای او را ثبت کرد تا مجددا مراجعه ننماید.
اما با توجه به اینکه روزانه نزدیک به یکصد نفر به این مرکز مراجعه می‌کنند پزشک و مسئول آنجا نمی‌تواند با گوشی شخصی پاسخگوی نیاز مراجعان باشد.
قبل از نگارش تصمیم گرفتم موضوع و مشکل را با مسئولین دانشگاه علوم پزشکی تبریز در میان بگذارم اول با شماره ۱۹۰ تماس گرفتم که با جواب سربالایی از سوی کارشناس مواجه شدم ایشان گفتند که بخاطر قطعی دو روزه اینترنت گزارش نمی‌دهند به مرکز برو به مسول آنجا بگو با ۲۰۲۰ تماس بگیرد و مشکل را حل کند و سپس گوشی را قطع کرد.
از سایت دانشگاه علوم پزشکی تبریز شماره تماس روابط عمومی و مرکز شکایات را جستجو کردم که موجود نبود با تلفنخانه دانشگاه تماس گرفتم بعد از چندین بار تماس و بوق آزاد بالاخره متصدی محترم تلفنخانه گوشی را برداشت و به روابط عمومی وصل کرد که در نهایت کسی پاسخگو نبود و تماس قطع شد دوباره همان شماره را چندین بار تکرار کردم که به کل کسی پاسخگو نشد.
نکته قابل توجه این است که اکثر شماره تماس های درج شده دانشگاه علوم پزشکی در سایت یا پاسخگو نبودند و یا در صورت پاسخ، می‌گفتند که این مشکل به قسمت ما مربوط نمی‌شود و بدون راهنمایی تماس را قطع می کردند.
ظاهرا شبکه بهداشت و درمان آذربایجان شرقی و در راس آن دانشگاه علوم پزشکی قصد ندارد در راه حل مشکلات پیش پا افتاده قدمی بردارد چه برسد به مشکلات بزرگ و تخصصی مردم که اگر چنین بود در جهت رفع نیازهای اولیه مراکز بهداشت از لحاظ گرمایشی(۱)، اینترنت و … قدم‌هایی برمی داشت.
پانوشت: (یکی از مراکز روستایی فاقد مشعل بود و در جواب پیگیری مسئول مرکز اعلام کرده بودند فعلا بودجه ای برای خرید ندارند.)[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]