باسمنج و اقدام شتابزده فرمانداری تبریز

[vc_row][vc_column][vc_column_text]آذرقلم: ایجاد بخش باسمنج جز برای بخشداری مرکزی تبریز به دلیل سبک شدن مسئولیت در رسیدگی به روستاهای اطراف(که البته امر مقبولی است)،هیچ سودی به شهروندان باسمنجی نداشته و بدون مشارکت و موافقت اهالی، این طرح توفیق آنچنانی نخواهد داشت.

به گزارش آذرقلم، ارزیابی هر نهاد عمومی در حوزه انجام وظایف محوله،در شناساندن نقاط ضعف مدیریت‌ها و حرکت در مسیر کارایی بهتر، هم‌ضروری و هم‌مفید است.
در نظام اداری کشورمان اداره هر شهرستان بر عهده فرمانداران گذاشته شده است که بالاترین مقام سیاسی هر شهرستان بوده و مجری سیاست‌های عمومی دولت وقت در قلمرو ماموریت خویش هستند. فرمانداران به عنوان‌ نمایندگان‌ مستقیم دولت در شهرستان، هم‌در حوزه نظارت بر سیستم‌ اداری دولت و ابلاغ مقررات و هم‌ در بخش انتظامی و نظارت وظایف حساسی بر عهده دارند که مستقیما در رضایت‌مندی مردمی از سیاست‌های دولت منتخب تاثیرگذار است.
گرچه انتخاب و معرفی این بخش از مدیران، قانونا از حقوق مسلم دولت‌های منتخب است لیکن به دلیل حساسیت نقش ایشان در بستر سازی اجتماعی و جلب مشارکت‌های مردمی، فرمانداران پیشانی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و تبلور مدیریت سیاسی و اجتماعی برخاسته از آرمان‌های بلند انقلاب اسلامی هستند که در بیانیه گام دوم انقلاب نیز از طرف مقام‌معظم رهبری بر آنها تاکید شده است.
مقایسه‌ای گذرا بر موفقیت‌های منطقه‌ای در کشور نیز بیانگر آن است که طرح‌های توسعه‌ای شهری و روستایی و انسجام بخشی نهادهای دولتی برای خدمت‌رسانی بیشتر و ایجاد رضایتمندی بهتر، ارتباط مستقیمی با توان مدیریتی فرمانداران و شناخت کافی از منطقه تحت مدیریت خود و هنر تعامل سازنده با لایه‌های مختلف جامعه دارد.
در سال‌های اخیر فرمانداری شهرستان تبریز با وجود توفیق در بخش انتظامی، در بخش اداری اعم‌از سیاست‌گذاری محلی و مطالعات مربوط به آن و یا ایجاد رضایتمندی عمومی و جلب مشارکت‌های منطقه‌ای و پاسخگویی به منتقدان، بسیار ضعیف عمل کرده است که آخرین نمونه آن که در بیان برخی نمایندگان تبریز هم دیده می‌شود، پیشنهاد تاسیس بخش باسمنج به وزارت کشور بود.
به گفته فرماندار تبریز این پیشنهاد بر اساس استناد به طومار اهالی باسمنج صورت گرفته است!! جای تعجب است به طوماری اشاره می شود که ۳۰ سال قبل اهالی از مسئولان وقت خواسته‌اند که اکنون‌ دیگر موضوعیت و موقعیتی ندارد!
متاسفانه این تاسیس صرفا به درخواست چند عضو شورای محلی و بدون طرح در میان اهالی منطقه و یا تشخیص محدود کارشناسان استانداری آذربایجان شرقی(در دولت قبلی) و بدون هیچ گونه مطالعه جدید و توجیه منطقی و حقوقی و عرفی صورت گرفته است که حواشی ناشی از آن وقت و انرژی زیادی را از مدیران شهری تبریز و حتی وکلای مجلس به خود اختصاص داده است.
سابقه ایجاد بخش باسمنج در ادوار گذشته مطرح بوده که یک نمونه از آن مربوط به دهه هفتاد شمسی است. در آن دوره حقیر خود به همراه چند تن از فعالان دانشجویی در سال ۷۸ و به دلیل وجود شرایط و استعدادهایی از قبیل جلب سرمایه‌گذاری در بخش کشاورزی و صنعت و با هدف ایجاد رفاه نسبی اهالی منطقه باسمنج از قبیل اشتغال و بهداشت و حمل و نقل و…..در خواست اهالی را تقدیم‌وزارت کشور نمودیم که موافقت نشد.
در اوایل دهه هشتاد هم‌ این‌موضوع پیگیری شد که اگر تصویب می‌گردید، می توانست در آن‌مقطع موجب توسعه منطقه شود. اما به تدریج به دلیل گسترش شهر تبریز به سمت شرق، باسمنج لاجرم به عنوان شهر اقماری تبریز تبدیل شد و تمایل و استعداد و شرایط تبدیل شدن به بخش که مربوط به دهه هفتاد بود را اکنون دارا نبود.
تا اینکه بنا به دلایل مختلف از جمله رونق معاملات زمین، بعضی اعضای شورای شهر باسمنج در ادوار قبلی به جهت نگرانی از الحاق به تبریز تقاضای سال۷۸ برای ایجاد بخش را کاملا مخفیانه و بدون رضایت اهالی و افکار عمومی دوباره در وزارت کشور به جریان انداختند که اتفاقا این امر همزمان شد با خواست مسئولان شهرستان تبریز که تمایل داشتند بار رسیدگی به مشکلات روستایی را از بخش مرکزی کم‌ کرده و در جای دیگری متمرکز کنند.در نهایت این عوامل منجر به تصویب بخش در روزهای پایانی دولت قبل شد و شبیه نوعی تصمیم‌خلق الساعه بود.
سئوال این است که آیا فرماندار غیربومی تبریز که شناخت کافی و لازم از خواسته‌های شهروندان باسمنج ندارند، چگونه در خصوص موضوعات مهمی همچون ایجاد یک موقعیت جدید مانند بخش که مستقیما با رفاه اهالی آن منطقه ارتباط دارد، بدون طرح موضوع در بین عموم اهالی و جلب نظر آنها و تبیین مزایا و معایب امر و سپس اخذ نظرات مردمی و با لحاظ نتایج دقیق کارشناسی متعدد از این طرح دفاع می‌کند؟
متاسفانه در موضوع اخیر فرماندار محترم تبریز حتی یک بار به خود زحمت حضور با اطلاع قبلی در میان اهالی و فعالان اجتماعی شهر باسمنج و شنیدن نظرات آنان را نداده‌اند که بسی جای تاسف و نوعی کم‌اطفی شدید به اهالی فهیم و نخبگان منطقه باسمنج است!
مسئولان استانی دولت قبلی از طومار اهالی باسمنج برای ایجاد بخش صحبت می‌کنند که تا به حال وجود خارجی نداشته و اگر هم می‌داشت مربوط به سه دهه قبل و آن مقطع زمانی بوده است و نه اکنون که هیچ حریمی برای شهر باسمنج باقی نمانده و آن رغبت قبلی هم کم رنگ شده است.
جلسه اخیر جناب آقای دکتر بیگی نماینده شهرستان تبریز در مجلس شورای اسلامی در محل شورای شهر باسمنج هم پرده از پنهان کاری و ترک فعل برخی‌ها را برداشت.
کلام‌آخر اینکه ایجاد بخش باسمنج جز برای بخشداری مرکزی تبریز به دلیل سبک شدن مسئولیت در رسیدگی به روستاهای اطراف(که البته امر مقبولی است)، هیچ سودی به شهروندان باسمنجی نداشته و بدون مشارکت و موافقت اهالی، این طرح توفیق آنچنانی نخواهد داشت. بنابراین برای حل مشکلات متعدد منطقه باسمنج باید راه دیگری به جز ایجاد بخش اندیشید.
************************
نگارنده: محمد باقر واصلی باسمنج (فعال حقوق عمومی )[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]