یادداشت ورزشی: سعید گلچین
آذرقلم: شما هم حتما ماجرای آن گوزنی را شنیده اید که همواره بر شاخ های بلند و زیبایش می نازید و فخر می فروخت اما در مقابل از پاهای باریک و پرمو و زشتش ناراحت و ناراضی بود . تا اینکه روزی، شیری او را تعقیب کرد و او به داخل جنگل فرار کرد. در جنگل شاخ های او بر شاخه های درختان گیر کرد و گرفتار شد. در همین حین به حقیقت ماجرا پی برد که همان پاهایی که از انها ناراضی بودم مرا از خطر فراری دادند اما این شاخ های زیبا و بلند که همیشه به انها می بالیدم مرا گرفتار شیر کردند!
این داستان دقیقا می تواند حکایت تیم تراکتورسازی در دیدارهای اخیر و به ویژه در بازی مقابل صنعت نفت آیادان باشد. جایی که دو فوق ستاره معروف و گران این تیم که همه دم از قدرت و مهارت آنها می زدند نه تنها مرهمی بر زخم های تراکتورسازی ننهادند بلکه به اعتراف سرمربی تیم، کاملا مایه دردسر تیم شدند.
جان توشاک، اعتراف کرده که بازی دادن به این دو ستاره، یعنی اشکان دژاگه و مسعود شجاعی کاملا اشتباه بود. شجاعی کارت قرمز گرفت و اخراج شد و بدین ترتیب تراکتورسازی ده نفره توان مقاومت خود را از دست داد و اشکان هم دوئل ها و بازی های رود رو را به حریفان باانگیزه واگذار کرد تا حتی بعد از تعویض اش پرخاشگرانه با سرمربی خود بی ادبانه رفتار کند و معترض شود!
نگاهی به اظهارات تاسف بار جان توشاک بیندازید تا عمق ناراحتی او را از بازی این دو بازیکن ملی پوش اما پیر و خسته ببینید:
«پس از نتیجه ۳ بر یک تغییراتی در تیم ایجاد کردیم و دو بازیکن ملیپوشم یعنی مسعود شجاعی و دژاگه را وارد زمین کردم. به نظرم این یک اشتباه بود و بازی را از دست دادیم. ما حتی نتوانستیم با این دو بازیکن بازی را تمام کنیم. مسعود شجاعی از داور دیدار کارت قرمز گرفت و اشکان دژاگه به خاطر اینکه فکر کردم شرایط بازی را ندارد، تعویض شد. در این شرایط خیلی سخت بود که با ۱۰ نفر بازی را ادامه دهیم.
از نظر من اینکه در ضربات پنالتی مقابل صنعت نفت شکست خوردیم نگران کننده نیست. مساله نگران کننده این است که ما بازی را خوب شروع کردیم و توانستیم در بازی پیروز باشیم اما زمانی که دو بازیکن بینالمللی به بازی آمدند به مشکل خوردیم. یکی از آنها اخراج شد و دیگری هم تعویض شد. اشکان انتظاراتی که ما داشتیم را برآورده نکرد. ما امروز دو اشتباه کردیم و بازی را به حریف دادیم.
من تصمیم گرفتم که بازی را بدون شجاعی و دژآگه آغاز کنم. این تصمیم درست من بود. من فکر کردم که زمانی که جلو هستیم با آوردن دو بازیکن باتجربه صنعت نفت را کنترل میکنیم اما این تصمیم اشتباه من بود.»
اما در مقابل همان نفرات بی نام و نشان و جوان، توانستند بازی را حداقل تا دقیقه 80 به خوبی اداره کنند و تراکتورسازی را به سوی یک برد شیرین رهنمون شوند. اما افسوس که به کار گیری این شاخ های زیبای گوزن کار دست تراکتورسازان داد.
بی هیچ حب و بغض و تعصبی لازم است هم مدیران و مربیان تیم و هم هوادران نگران و دلسوز این تیم به یاد داشته باشند که نام ها نشان ها، فوتبال بازی نمی کنند بلکه لیاقت و شایستگی و تعصب است که به صورت ناشناس پشت حریف را به خاک می مالد.
به هر حال تراکتورسازی یک بازی برده را با یک شکست تلخ و کودکانه عوض کرد و نمکی شد بر زخم های دیرین این تیم پرشور.