|

آخرین عناوین:
  • تاریخ انتشار خبر :شنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۷ - ۱۳:۴۳ | کد خبر : 70274
  • پرینت

    آذرقلم: درست از زمانی که سردار عابدین خرم فرمانده سپاه عاشورا، از تدبیر ستاد کل فرماندهی برای واگذاری مالکیت تراکتور در فصل آینده خبر داد، گمانه زنی ها و شانتازهای رسانه ای متعددی پیرامون افراد و نهادهای استانی مطرح گردید که هر روز بر شدت آن افزوده می شود. قلم هایی که در حمایت یا تخریب افراد به کار گرفته شده اند تا شاید سهمی از آینده این باشگاه داشته باشند.

    یادداشت ورزشی: جهانبخش احمدیان

    آذرقلم: درست از زمانی که سردار عابدین خرم فرمانده سپاه عاشورا، از تدبیر ستاد کل فرماندهی برای واگذاری مالکیت تراکتور در فصل آینده خبر داد، گمانه زنی ها و شانتازهای رسانه ای متعددی پیرامون افراد و نهادهای استانی مطرح گردید که هر روز بر شدت آن افزوده می شود. قلم هایی که در حمایت یا تخریب افراد به کار گرفته شده اند تا شاید سهمی از آینده این باشگاه داشته باشند.
    ناصر شفق، مدیر سابق، مدعی مالکیت امروز
    اولین مورد در بحث واگذاری باشگاه تراکتورسازی که یکی دو سالی است مطرح شده است، بحث مالکیت ناصر شفق است که با تکیه بر اسنادی خود را مالک اصلی تیم می داند و هر گونه واگذاری باشگاه را دخل و تصرف در اموال غیر می داند.
    ناصر شفق البته به طور دقیق از نحوه واگذاری مالکیتش در سال ۸۹ چیزی نمی گوید که بر چه اساسی و با چه مبلغی این تیم را به نهادی چون بنیاد تعاون سپاه واگذار کرده است، آنچه که هست نامه ای مهمور به امضای مدیران کارخانه تراکتور است که مالکیت تراکتور را به نام ناصر شفق زده اند.
    ذکر این نکته نیز حائز اهمیت است که اسناد مالکیتی که ناصر شفق ارائه کرده است، بارها توسط بنیاد تعاون سپاه رد شده و قابل اعتنا نبوده است.
    میلیاردر معروف
    محمدرضا زنوزی، میلیاردر معروف و صاحب کارخانجات صنعتی و چندین هواپیمایی و باشگاه فوتبال، در رده نخست خریداران تراکتور قرار گرفته است. وی از همان روز اول علاقه خود به حضور فعال در این باشگاه پرطرفدار را با اختصاص یک پرواز چارتر به این تیم اعلام کرد و گمانه زنی ها برای خرید سهام تراکتور توسط او آغاز شد.
    زنوزی، سال گذشته امتیاز سبزقباهای تبریز را نیز با عنوان حمایت از قدیمی ترین تیم آذربایجان خریداری کرده و هم اکنون در کنار گسترش فولاد مالک دو باشگاه بزرگ استان است و اگر بتواند مالکیت تراکتور را نیز به دست آورد، فوتبال آذربایجان را دو دستی قبضه خواهد کرد.
    البته بررسی وضعیت تیم هایی که مالکیت آن در اختیار محمدرضا زنوزی است، نشان از عدم وجود اراده ای در این باشگاه ها برای قهرمانی و یا کسب سهمیه آسیا است. گسترش فولاد زمان کمالوند با آن همه بازیکن، نهایتا میانه جدول را در اختیار گرفت و مدیر عامل فعلی این تیم نیز سیاست حراج بازیکن را در پیش گرفته است و صحبتهایی مبنی بر حضور دو بازیکن گسترش در استقلال به گوش می رسد. پیش از این نیز بهترین بازیکن این تیم روانه استقلال تهران شده بود و اخیرا پدیده بومی گسترش نیز، روانه سپاهان شد. بدیهی است که چنین تفکری را هیچ کدام از هواداران تراکتور قبول نخواهند کرد که عین دهه ۷۰، بازیکن ساز تیم های تهران و اصفهان باشند.

    سازمان ورزش، شورا و شهرداری
    در چند روز اخیر یکی دیگر از مدعیان خرید مالکیت تراکتور را سازمان ورزش شهرداری عنوان کرده اند که در اختیار طیف خاصی از شورا و شهرداری قرار دارد. تزهای مدیریتی و سهام داری هواداران توسط رسانه ها و افراد وابسته به این اشخاص در فضای مجازی دست به دست گردیده و در دفاع از آن نطق های بلند بالایی نوشته و ایراد می کنند.
    این طیف خاص از مدیران شهری در تمام حوزه های اجتماعی اعم از پزشکی، اقتصادی، ورزشی، سیاسی حضور فعال داشته و با عناوین مختلفی چون رئیس هیئت ورزشی، رئیس هیئت مدیره، عضو هیئت امنا، پزشک، درمانگر، رزمی کار و… فعالیت می کنند. به عبارتی دیگر هر جا سخن از هیئت مدیره است نام این افراد می درخشد. فوتبال حرفه ای و باشگاهی چون تراکتور تنها جایی است که ورود نکرده اند و در صدد ورود به این عرصه هستند. مطمئنا ظرفیت های موجود در این تیم این افراد را ترغیب به خرید سهام تراکتور آن هم نه از جیب خودشان، بلکه از جیب شهرداری کرده است.
    نکته بسیار مهم درباره این مدعی خرید بدهی ۵۵۰ میلیاردی شهرداری تبریز به پیمانکاران و افراد است که در برخی موارد گفته می شود حتی توان پرداخت حقوق کارگران خود را ندارند. این نهاد مدنی با کدام پشتوانه مالی قصد تصاحب باشگاه بزرگ تراکتور را دارد که مدیران آن این چنین در رسانه های وابسته شان از قطعی شدن خرید امتیاز تراکتور خبر می دهند؟!
    در ثانی، کدام عقل سلیم اجازه می دهد که بودجه شهرداری و بیت المال را که بایستی صرف رفاه، درمان و آموزش شهروندان شود، بابت بدهی و یا مبلغ قرارداد بازیکنان یک تیم فارغ از توان فنی آنها کرد؟ بی خردی محض است که بودجه و اعتبار مناطق محروم شهر را در اختیار یک تیم ورزشی بگذاریم که معلوم نیست چه عاقبتی خواهد داشت.
    تاجر فرش معروف
    احد عظیم زاده اسکویی، تاجر معروف فرش نیز از جمله کسانی بود که در سالهای اخیر خود پیشنهاد خرید سهام این تیم را داد و البته پیشنهاد مالی ارائه شده توسط او مورد قبول واقع نشد یا بهتر بگوییم آن زمان قصدی برای واگذاری نبود.
    قطعا این لیست خریداران مالکیت تیم، پس از اعلام رسمی آگهی مزایده بلند بالا خواهد بود و شاید هم هیچ کدام از افراد یا نهادهای فوق اهلیت خرید مالکیت تراکتور را نداشته باشند، هر چه که هست بایستی منتطر ماند و چشم به آینده نزدیک دوخت.
    نکته مهم در این رابطه، پرهیز رقبای خریدار از تخریب همدیگر است. اینکه فلان خریدار وابسته دولت فلان شخص بوده و فلان فرد ائل بوده و فلان نهاد بئل است، تنها فضای موجود را مسموم خواهد کرد.
    در نهایت، خریدار تراکتور بایستی فرد و یا نهادی باشد که کمترین حاشیه را در مجموعه مدیریتی خود داشته باشد، چرا که این حواشی دامن تراکتور را نیز خواهد گرفت. اسامی مطرح شده ( به جز مورد آخر ) تا به امروز مورد تخریب یکدیگر و همان بگم بگم معروف پرداخته اند و بایستی نهاد واگذارکننده این حواشی و شایعات را نیز در بحث واگذاری مد نظر قرار بدهند.
    تراکتور متعلق به مردم آذربایجان و تمام ترکهای ایران است، خریداران تنها برای خدمت به تیم هزینه می کنند و لاغیر! اگر جز این باشد، خیانت در حق تیم و هوادار است

  • برچسب ها : , ,
  • نظرات کاربران در "واگذاری تراکتورسازی؛ از میلیاردر معروف تا شورا و شهرداری"
    Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.