|

آخرین عناوین:
  • تاریخ انتشار خبر :سه شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۱:۰۷ | کد خبر : 67456
  • پرینت

    آذرقلم: در میان مبارزان دوران ستم شاهی گروههای زیادی بودند که به هر حال در ایام بعد از انقلاب به تعبیر رییس جمهور از این قطار پیاده شدند. حال، آقای روحانی از عملکرد خود شروع کند …

    یادداشت سیاسی: غلامرضا منصوری
    آذرقلم: شاید در این سالهای اخیر انتقاد کردن از اوضاع مملکت به قدری باکلاس و شیک شده است که دیگر مثبت اندیشی در حال فراموش شدن است.
    یکی از مصادیق تند انتقاد به وضع موجود همانی است که در قالب کلمه اپوزیسون رواج پیدا کرده است . از رییس جمهور اسبق که به قول رهبری ۱۰ سال همه کاره انقلاب بوده است گرفته تا رییس جمهور مستقر و از دبیر شورای نگهبان و رییس مجلس خبرگان رهبری گرفته تا ابراهیم حاتمی کیای فیلمساز، همه به این جرگه وارد شده اند و مبنای سخنانشان هم این است باید فلان اتفاق بیفتد بدون اینکه اشاره ای به وظایف و نقش خود در این بایدها داشته باشند.
    اما داستان سیاست به این سادگی ها نیست.کشتی بزرگی که همه این عزیزان به نوعی ساکنین و سکان داران آن محسوب می شوند، اگر سوراخ کوچکی هم داشته باشد، حیات و ممات همه را تهدید می نماید نه فقط ناظران را.
    آقای رییس جمهور در سخنرانی ۲۲ بهمن خود مطالب خوبی ایراد نمود که شاه بیت آنها را می توان در دو محور مشخص نمود.
    ۱-امکان برگزاری رفراندوم در مواجهه با اختلافات عمیق سیاسی غیرساختاری درمیان مسئولین کشور.
    ۲-ابزار ندامت از اینکه در طول این ۴۰ سال گذشته عده ای را از قطار انقلاب پیاده کرده ایم که می توانستیم نکنیم و..
    برای محور اول یادداشت مجزایی لازم است که دراین مجال وارد آن نمی شویم.
    اما در خصوص محور دوم این یادداشت ، به نظر می رسد توجه به چند نکته مهم است .
    ۱-گوینده سخن، برای اثبات صدق و صحت ادعای خویش، بهتر است در طول این ۴۰ سال اگر قصوری از این بایت داشته است اعلام و نسبت به آن عذرخواهی کند.
    مثلا در میان مبارزان دوران ستم شاهی گروههای زیادی بودند که به هر حال در ایام بعد از انقلاب به تعبیر رییس جمهور از این قطار پیاده شدند.(البته این بحث شامل قاتلین این ملت که مسلحانه در برابر نظام ایستادند نمی شود). حال، آقای روحانی از عملکرد خود شروع کند و به بیان حقایق انقلاب با مردم مشغول شود دراین بیانات یقینا حکمت ها و درس هایی نهفته است که برای آینده این نظام مفید واقع خواهد شد.
    ۲-برای بازگرداندن پیاده شدگان از قطار، خود دولت پیشقدم شود . ببینیم در این چند ماه اتی از کدام مسئول سابق یا کدام فعال سیاسی سابق که قبلا سوار قطار انقلاب بود برای ورود به نظام از دریچه دولت دعوت به عمل خواهد آمد ؟
    ۳-متاسفانه عملکرد سیاسی آقای روحانی بعد از انتخابات سال ۹۶ ، به گونه ای بوده است که ناظران سیاسی بسیاری از سخنان و مطالبات سیاسی مطروحه توسط ایشان را نوعی گروکشی در مقابل مخالفان خود قلمداد می نمایند.
    مثلا اصلاح طلبان که به نوعی بزرگترین سرمایه اجتماعی را در اختیار روحانی قرار دادند به این باور نزدیک می شوند که بسیاری از مطالبات گفتمان اصلاح طلبی، صرفا برای تهدید اصولگرایان از سوی روحانی طرح می گردد تا به انها هشدار دهد که اگر فشار بر روی دولت من زیاد شود، سمت گیری ام به این سو خواهد بود. درواقع دل روحانی هوز با یاران سابق خود است و مطالبات اصلاح طلبان برای او محلی از اعراب ندارد.

    اگر روحانی در ادعای خود صراحت دارد ، تنها به این مساله پاسخ دهد که برای انتخاب کابینه خود چقدر به این ادعا وفادار بوده است ؟ آیا در کابینه او از ظرفیت های سیاسیونی که بعد از ارتحال حضرت امام همواره در تنگنا قرار داشته اند ، استفاده شده است یا نه ؟ اگر مبنا را سخنان خود آقای روحانی هم بگیریم و هر کسی قانون اساسی را قبول دارد، انقلابی بدانیم باید پرسید نقش این انقلابیون در کابینه تاکنون چقدر بوده است ؟

  • برچسب ها : , ,
  • نظرات کاربران در "قطار انقلاب و پیمان فراموش شده روحانی/ غلامرضا منصوری"
    Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.