|

آخرین عناوین:
  • تاریخ انتشار خبر :یکشنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۶ - ۱۲:۳۴ | کد خبر : 65254
  • پرینت

    آذرقلم: اخیرا رسانه های ورزشی نام هایی را به عنوان سرباز بازیکن برای حضور در تراکتور مطرح می کنند که قابل تأمل است. بازیکنانی که شاید در تیم های مطرح پایتخت و دیگر تیم ها عملکرد بهتری دارند، ولی دردی از تراکتورسازی را دوا نخواهند کرد و تنها، سهمیه جذب بازیکن تراکتورسازی را به هدر خواهند داد.

    یادداشت ورزشی: جهانبخش احمدیان
    آذرقلم: تقریبا دو هفته تا شروع نقل و انتقالات زمستانی لیگ برتر فوتبال کشور فرصت باقی مانده است. تراکتور در حالی قدم در این بازار نقل و انتقال بازیکن خواهد گذاشت که دو پنجره زمستانی و تابستانی گذشته را به دلیل محرومیت ناشی از سوء مدیریت مدیران عامل سابق از دست داده بود.
    در این میان یحیی گل محمدی و باشگاه تراکتور طی نامه ای به سازمان لیگ خواستار افزایش سهمیه تراکتور در این پنجره به ۹ بازیکن بودند که با مخالفت تلویحی رئیس کمیته نقل و انتقالات سازمان لیگ مواجه شده است.
    امتیاز جذب سرباز بازیکن برای تراکتور، از سوی رقبای این تیم به عنوان یک پوئن مثبت محسوب می شود، در حالی که دیگر تیم های تحت الحمایه دولت و بیت المال خیلی بیشتر از این امتیاز از منابع دولتی بهره مند می شوند. از سوی دیگر هر بازیکن سربازی که به تراکتورسازی ملحق می شود، تقریبا یک سال را مصدوم خدادادی و یا محروم است و در بقیه بازیها نیز آنچنان که باید و شاید به چشم نمی آیند. شجاع خلیل زاده، سروش رفیعی، و خیلی های دیگر که به صورت دسته جمعی برای گذران خدمت سربازی به تراکتور سازی آمدند، با محرومیت سازمان نیروهای مسلح مواجه شده بودند و عملا نمی توانستند تیم را در آسیا و لیگ همراهی کنند.
    یا دیگر بازیکنان سرباز همچون شریفی، عارف آغاسی و… مدتها مصدوم بودند، یا بازیکنانی که تراکتور را فرصتی برای جراحی مصدومیت های کهنه یافته بودند، قادر به همراهی تیم نبودند. به جز یکی دو مورد خاص مثل احسان حاج صفی، هادی محمدی و… تراکتور بهره چندانی از این امتیاز سرباز بازیکن نبرده است. در کنار این برخی از هواداران تراکتور نیز عقیده دارند که این بازیکنان که با افت فوتبال خود در تیم هایشان، به تراکتورسازی ملحق می شوند، پس از اوج گیری و بدون توجه به زمینه ها و عوامل این اوج گیری فوتبالی، تراکتور را به مقصد تیم های سابق ترک می کنند. به عبارتی تراکتورسازی تبدیل به احیاگر بازیکنان افت کرده لیگ برتر شده است.
    اخیرا رسانه های ورزشی نام هایی را به عنوان سرباز بازیکن برای حضور در تراکتور مطرح می کنند که قابل تأمل است. بازیکنانی که شاید در تیم های مطرح پایتخت و دیگر تیم ها عملکرد بهتری دارند، ولی دردی از تراکتورسازی را دوا نخواهند کرد و تنها، سهمیه جذب بازیکن تراکتورسازی را به هدر خواهند داد.
    از این رو ضرورت دارد که کادر فنی تیم ابتدا به نیازسنجی خطوط مختلف تیم پرداخته و سپس اقدام به جذب بازیکنان سرباز نماید، بدیهی است اگر در پستی نیازی به بازیکن سرباز نداشته باشیم، نبایستی سهمیه جذب بازیکن در نیم فصل را از دست بدهیم. این بازیکنان می تواند در تیم های ملوان بندر انزلی، فجر شیراز و… بازی کنند.
    به عنوان مثال، تراکتور برای شروع نیم فصل دوم نیاز مبرم به یک دروازه بان مطمئن دارد. گروسیان، اگرچه دروازه بانی با خصوصیات فنی منحصر به فرد است، ولی دروازه بان مطمئنی نشان نداده است. اگر بیرانوند به عنوان سرباز راهی تیم شود، می تواند گزینه مناسبی برای دروازه بانی تیم باشد، و گرنه بایستی به دنبال جذب دروازه بان مطمئن بود. محمدرضا اخباری که اخیرا نیمکت نشین سایپا شده است، یا وحید شیخ ویسی می توانند دروازه تراکتور را بیمه کنند.
    در خط دفاعی پس از جدایی خالد شفیعی و پارگی رباط هادی محمدی، مدافع ششدانگی که بتواند قلب خط دفاعی تیم را پوشش بدهد، وجود ندارد و اکثر بازیکنانی که در این پست به کار گرفته شده اند، چون در پستی غیر تخصصی بازی کرده اند، کارائی چندانی نداشتند. البته نبایستی منکر زحمات این بازیکنان شد.


    بازیکن برزیلی سابق تراکتور، سیلیو فریرا دوسانتوس، می تواند به عنوان بازیکنی مطمئن و محبوب در تبریز، در قلب خط دفاعی به کار گرفته شود.
    نیاز مبرم تیم اما هافبک طراح و بازیساز است. بازیکنی که قابلیت تصاحب و حمل توپ را داشته باشد و مهاجمان تیم را تغذیه کند. بازیکنی در حد سروش رفیعی یا علی کریمی و… که موتور محرکه تیم باشد.
    پس از جدایی شریفی و افت محسوس محمدرضا آزادی، خط حمله تیم نیز با مشکل جدی مواجه خواهد شد. مهاجمی چارچوب شناس می تواند عصای دست یحیی و تیم باشد.

    بیرانوند از پرسپولیس، ترابی از سایپا، پهلوان از ذوب آهن، امید نورافکن و مجید حسینی از استقلال و … مطرح ترین نام هایی هستند که برای نیم فصل دوم قصد سربازی دارند. هر چند برخی از اینها به دلیل حساسیت زدایی منکر این انتقال هستند. در این بین تنها سه بازیکن از این جمع به درد تراکتور خواهد خورد، بقیه سیاه لشگری بیش نخواهند بود. بیرانوند به عنوان گلر و ترابی و پهلوان به عنوان وینگرهای چپ و راست، شاید در تاکتیک گل محمدی جایی بازکنند، امید نورافکن شاید بتواند نیمکت نشین و ذخیره مسلمی پور مدافع چپ پای جوان و بومی تیم باشد، اما مجید حسینی در پستی بازی می کند که ما دو بازیکن قهار در این پست داریم. کاپیتان کیانی و سینا عشوری، نام هایی نیستند که یحیی گل محمدی از آنها عبور کرده و به مجید حسینی میدان بدهد.
    در نهایت، تراکتورسازی مجبور نیست که سهمیه ای برای بازیکنان مشمول لیگ برتر باز کند و هیچ تعهدی هم در این باره نداده است که مقصد تمام بازیکنان مشمول این تیم باشد. هر کدام از این سربازها که به درد تیم بخورد بایستی جذب شوند، و بقیه هر چند بازیکن تیم های مطرح لیگ هستند، می توانند تا اعلام نیاز تراکتور برای فصل بعد صبر کنند و یا در دیگر تیم های نظامی بازی کنند.

  • برچسب ها : , ,
  • نظرات کاربران در "سربازانی که سربار تیم می شوند/ ضرورت نیازسنجی تراکتور برای نیم فصل"
    Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.