|

آخرین عناوین:
  • تاریخ انتشار خبر :پنج شنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۶ - ۱۲:۲۲ | کد خبر : 64563
  • پرینت

    آذرقلم: تراکتورسازی تبریز اگرچه با بدهکاران خارجی و برخی از بازیکنان و مربیان داخلی تسویه حساب نموده است، اما به گفته مدیر رسانه ای تیم، هنوز بدهی داخلی این تیم صفر نشده است و حدود ۴۰ پرونده داخلی دارد. البته هیچ کدام از این موارد مانع آسیایی شدن تراکتور نخواهد شد.

    یادداشت ورزشی: جهانبخش احمدیان

    آذرقلم: چند ماهی است که موضوع صدور مجوز حرفه ای باشگاه ها در دستور کار فدراسیون و سازمان لیگ قرار گرفته است. موضوعی که هم فدراسیون نشینان و هم مدیران عامل باشگاه ها را به تکاپو انداخته است تا از قافله مجوز گیری عقب نمانند. صدور این مجوز ظاهرا با اعلام فدراسیون و بررسی مدارک توسط  ای اف سی ) صورت خواهد گرفت. استانداردهایی که کنفدراسیون فوتبال آسیا برای صدور مجوز حرفه ای باشگاه ها در نظر گرفته است شامل  پنج معیار اساسی ورزشی، ساختاری، پرسنلی و اداری، حقوقی و مالی است که  به عنوان معیارهای اصلی حرفه ای شدن بایستی سرلوحه فعالیت باشگاه ها باشد. وجود تیم های پایه، آکادمی فوتبال، زمین تمرینی، استادیوم مسابقه، سرمربی و مربیان با درجه مربیگری A ، اسناد حقوقی، و مهمتر از همه اینها شفافیت مالی باشگاه ها، عدم وجود بدهی و… مصادیق این معیارهای پنچ گانه هستند که متأسفانه اکثریت باشگاه های  کشور فاقد چنین معیارهایی هستند.

     

    فوتبال ایرانی

    مهمترین مسئله حال حاضر فدراسیون و باشگاه ها در راستای کسب مجوز حرفه ای گری، مسئله بدهی انباشته است که با سوء مدیریت های افراد غیر متخصص در باشگاه های بزرگ کشور، تبدیل به معضل بزرگی در راه کسب این مجوز شده است. سرخابی های پایتخت که از بیت المال ارتزاق می کنند، بیشترین بدهی را داشته و همین امر موجب گشته تا بسیجی عمومی برای رفع این مشکل شکل بگیرد.

    تراکتورسازی تبریز اگرچه با بدهکاران خارجی و برخی از بازیکنان و مربیان داخلی تسویه حساب نموده است، اما به گفته مدیر رسانه ای تیم، هنوز بدهی داخلی این تیم صفر نشده است و حدود ۴۰ پرونده داخلی دارد. البته هیچ کدام از این موارد مانع آسیایی شدن تراکتور نخواهد شد، چون اساس کار پرونده هایی بود که حکم انضباطی داشتند و با اکثریت قریب به اتفاق آنها تسویه شده است.

    وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال طی جلساتی که داشتند، سر و ته قضیه را هم آورده و با ضمانت این بدهی ها مدارک تیم ها را به کنفدراسیون ارسال کردند تا شاید کوره راهی برای کسب مجوز حرفه ای و عدم حذف از لیگ قهرمانان آسیا بدست آورده باشند.

    عدم کسب مجوز باشگاه حرفه ای، به منزله حذف از لیگ قهرمانان آسیا برای تیم های بزرگ ایرانی است، اتفاقی که شاید فوتبال ما را دگرگون کند. البته فوتبال مصلحتی ایران هیچ گاه چنین اجازه این کار را نخواهد داد و بر اساس آنچه که مصلحت خواهند نامید، جلوی این سونامی حذف از آسیا را خواهند گرفت.

     

    فوتبال عربی

    چند وقت پیش خبری بر روی خبرگزاریهای رسمی ورزشی قرار گرفت با این مضمون که فدراسیون فوتبال امارات در اقدامی پیشگیرانه اقدام به حذف باشگاه های بدهکار از لیگ قهرمانان آسیا کرد. العین امارات فینالیست فصل پیش و الشباب الاهلی امارات دو باشگاه بزرگ و متموّل اماراتی از سوی کمیته  صدور مجور حرفه ای گری فدراسیون امارات، به دلیل بدهکاری از لیگ قهرمانان آسیا حذف کرد. نکته جالب این که یک هفته قبل از آن  هم فدراسیون فوتبال عربستان همین روال را در پیش گرفت و براساس پرونده های بدهکاری و انضباطی که باشگاه های سرشناس سعودی از جمله الاتحاد، النصر، الشباب و التعاون داشتند مجوز حرفه ای گری و لایسنس آنها را تایید نکرد تا عملا حضور آنها در فصل آتی لیگ قهرمانان آسیا غیرممکن به نظر برسد.

    این کار فدراسیونهای فوتبال امارات و عربستان را مقایسه کنید با مجموعه فعالیتهای وزارت ورزش و فدراسیون و سازمان لیگ و کلی رسانه در ایران، که دست در دست هم دادند تا دو تیم سرخابی را روانه لیگ قهرمانان بکنند. از یک طرف کشورهایی که فوتبالشان مورد پسند ما نیست و همواره با ادبیات محقرانه ای درباره آنها صحبت می کنیم، روال قانونی را در پیش گرفته و با باشگاه های متخلف برخورد قاطع دارند. حتی  تیمی که فینالیست لیگ قهرمانان آسیا شده است، بدون هیچ گونه اغماضی کنار گذاشته می شود  تا درس عبرتی برای دیگر باشگاه ها باشد که قانون حرف اول را می زند نه مصلحت و رنگ و تعصب تیمی که فوتبال را به قهقرا خواهد برد.

    در این سو، مسئولین فدراسیون و سازمان لیگ ما نمی توانند از رنگ و نام تیم های حاضر در لیگ قهرمانان بگذرند و به هر قیمت ممکن می خواهند که این تیم ها را روانه مسابقات آسیایی بکنند. این مصلحت اندیشی در فوتبال بزرگترین ضربه را به فوتبال باشگاهی خواهد زد. باشگاهی که دلگرم به این حمایتهای مصلحت اندیشانه باشد، مطمئنا راه را برای ادامه فعالیتهای سابق باز خواهد دید. چرا که این فدراسیون نشینان را پشت سر خود می بییند و اگر لازم هم باشد از عنصر هوادار استفاده خواهند کرد تا این حمایت همچنان ادامه یابد.

    چه لزومی دارد که حتما این تیم های بدهکار را روانه مسابقات بکنیم؟ چه اتفاقی خواهد افتاد اگر باشگاه هایی که مجوز حرفه ای گری را دارند، و آبروی فوتبال داخلی هستند در این مسابقات شرکت کنند؟! مگر پاس تهران که محبوب هیچ کس نبود، نتوانست قهرمان آسیا شود؟ یا ذوب آهن نتوانست به فینال این مسابقات برسد؟

    شاید زمان قانون مداری فرا رسیده باشد و فدراسیون فوتبال ما بایستی با الهام از فدراسیون های کشورهای حوزه خلیج، در اقدامی قاطع، مانع از حضور باشگاه هایی که معیارهای لازم برای کسب مجوز باشگاه حرفه ای را ندارند، در لیگ قهرمانان آسیا بشود. برای یک بار هم که شده مصلحت را به کناری نهاده و طبق قانون با باشگاه های بدهکار و مدیران عاملی که نتوانسته اند تعهدات خود را عملی کنند و موجبات حذف باشگاه از لیگ قهرمانان و کسر سهمیه ایران شده اند، برخورد کنید. معضلات این فوتبال را بایستی به صورت ریشه ای حل کرد، مرهم های چند روزه فدراسیون تنها تسکین این درد خواهد بود نه علاج واقعه!

  • برچسب ها : , , , ,
  • نظرات کاربران در "مقایسه مقررات فوتبالی در دو سوی خلیج فارس؛ قاطعیت یا مصلحت اندیشی؟!"
    Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.