|

آخرین عناوین:
  • تاریخ انتشار خبر :دوشنبه ۱۷ مهر ۱۳۹۶ - ۱۴:۵۷ | کد خبر : 63787
  • پرینت

    آذرقلم: باشگاهی بزرگتر از تراکتور در لیگ برتر فوتبال کشور، برای بازیکنان جوان جویای نام وجود ندارد. در واقع تراکتورسازی، فردوس برین لیگ برتر فوتبال کشور است که آرزوی خیلی از بازیکنان تیم های دیگر بازی در این تیم است. فردوس برینی که آینده فوتبالی جوانان تراکتور را خواهد ساخت. شاید کریم انصاری فرد نمونه موفق پیشرفت فوتبالی یک بازیکن باشد که فوتبالش در ایران را در بزرگترین باشگاه کشور به اتمام رساند و از این تیم راهی لیگ اروپا شد.

    یادداشت ورزشی: جهانبخش احمدیان

    آذرقلم: حکایت عجیبی است، بازیکنی افول کرده راهی تراکتور شده و درطول یک فصل تبدیل به ستاره لیگ برتر می شود. ستاره ای که نمی داند درخشش را مدیون تراکتور و هوادارانش است، ستاره ای که بزرگی تراکتور و هوادارانش را درک نمی کند، راهی تیم هایی می شود که به نوعی ستاره کش هستند. طولی نمی کشد که ستاره معروف تراکتور و لیگ برتر، نیمکت نشین تیم های پایتخت و یا دیگر تیم ها شده و پس از یک فصل ناموفق راهی تیم های رده پایینی لیگ برتر می شود. یا ستاره هایی که با پیراهن تراکتور به تیم ملی رسیدند و به فکر حفظ این پیراهن در تیم های مطرح بودند، و ساز جدایی از تراکتور را زدند، غافل از اینکه این فکرشان خیال خامی بیش نبود و نه تنها تراکتور، بلکه تیم ملی را نیز از دست دادند.
    به گزارش آذرقلم، اکثر این انتقالها، از جاه طلبی های این بازیکنان نشأت می گیرد. کسب شهرت، پول، یا تضمین حضور در تیم ملی مواردی هستند که این بازیکنان را به سوی تیم های دیگر سوق می دادند. در کنار اینها بازیکنانی هم بودند که در اثر اختلاف با باشگاه و سرمربی و یا عدم تمایل سرمربیان تیم به استفاده از آنها، از تیم جدا شدند. نکته مهم این است که مقصد تمامی این بازیکنان که روزگاری ستاره بی چون و چرای یادگار امام و محبوب سکوهای آنها بودند، جهنمی به نام نیمکت ذخیره یا افول فوتبالشان بود.

    از همان سال ۸۸ به این طرف، بازیکنان معمولی و یا افول کرده لیگ برتر، با حضور در تراکتور تبدیل به ستاره های لیگ برتر شدند. تنها علت دخیل در این موضوع هم، تشویق و حمایت همه جانبه پرشورهای تراکتوری در جای جای کشور بود. هوادارانی که با شور و شوق مثال زدنی خویش، انرژی مضاعفی را به داخل زمین و بازیکنان تیم تزریق می کردند. همین امر انگیزه بازیکنان تیم را در پیشبرد تاکتیک و تکنیک تیمی افزایش داده و روند پیروزی تیم را تسریع می بخشید.
    در مقابل، این بازیکنان پس از جدایی از تراکتور و هوادارانش به طور قابل توجهی افت کرده، و همان بازیکن نتیجه ساز و بازیگردان تراکتور نبودند. نگاهی به برخی از این بازیکنان بیندازیم، متوجه تفاوت فاحش بین بازی در تراکتور و دیگر تیم ها خواهیم بود.


    * سید مهدی سید صالحی، پس از یک سال ناکامی در تیم تهرانی، راهی تراکتور شده و در این تیم احیا شد. بهترین دوران بازیگری اش را در تراکتور گذرانید و موفق به کسب عنوان نائب قهرمانی با تراکتور در فصل ۹۲ شد. جالب است بدانید بیشترین آمار گلزنی این مهاجم در طول دوران ورزشی اش متعلق به سالی است که در تراکتور حضور داشت. در فصل مذکور این بازیکن با ۱۶ گل زده، بهترین آمار دوران ورزشی خود را رقم زد. در سال منتهی به جام جهانی ۲۰۱۴ به بهانه مشکلات خانوادگی راهی پرسپولیس شد تا شاید از این تیم به اردوی تیم ملی دعوت شود. نه تنها این کار محقق نشد، بلکه پس از آن فوتبالش محو شد.
    * قاسم دهنوی نیز همین رویه سید صالحی را در پیش گرفت تا به تیم ملی برسد، ولی امروز سر از صبای قم درآورده است.
    * محسن فروزان، دروازه بانی که از گسترش فولاد به تراکتور پیوست، پس از دوفصل موفق در تراکتورسازی، و کسب دو عنوان نائب قهرمانی با این تیم، به اردوی تیم ملی دعوت شد و دروازه بان دوم تیم ملی در جام ملتهای آسیا ۲۰۱۵ شد. در اولین سال حضورش در تراکتور، به عنوان بازیکن پدیده لیگ برتر دست یافت، و پس از دو فصل موفق با فسخ قراردادش به استقلال تهران پیوست. یک فصل ناموفق با استقلال داشت و پس از آن چندین باشگاه عوض کرد اما لذت ستاره بودن را در هیچ کدام از این باشگاهها تجربه نکرد.
    * محمد نصرتی معروف که یک قهرمانی جام حذفی و یک نائب قهرمانی با تراکتور داشت، همواره اشتباه بزرگ فوتبالی اش را جدایی از تراکتور می نامد.
    * خالد شفیعی، ناکام بزرگ این جداشدگان است. هنوز که هنوز است حسرت چند دقیقه بازی در ( کی لیگ ) کره جنوبی را دارد. شاید فکرش را هم نمی کرد که به چنین سرنوشتی دچار شود.
    * احمد آل نعمه، میلاد فخر الدینی، فرید بهزادی کریمی و… از دیگر بازیکنان جدا شده و ناکام در دیگر تیم ها هستند.
    در کنار این بازیکنان، بایستی به بازیکنانی هم اشاره کرد که علی رغم میل باطنی شان، مجبور به جدایی از تراکتور سازی شده و به نوعی جایگاه فوتبالی خود را از دست دادند. شاید مهمترین آنها، محمدرضا اخباری و سامان نریمان جهان باشد.
    البته انگشت شماری از بازیکنان هم بودند که راه صحیح پیشرفت فوتبالی خود را یافتند، و مستقیم از تراکتورسازی به لیگ های اروپایی ترانسفر شدند. کریم انصاری فرد بازیکن موفق تراکتور در زمره این بازیکنان است.

    این حرفها را زدیم تا بازیکنان جوان تراکتور را خطاب قرار دهیم که قدر پیراهن تراکتور را بدانند. باشگاهی بزرگتر از تراکتور در لیگ برتر فوتبال کشور، برای این بازیکنان وجود ندارد. در واقع تراکتورسازی، فردوس برین لیگ برتر فوتبال کشور است که آرزوی خیلی از بازیکنان تیم های دیگر بازی در این تیم است. فردوس برینی که آینده فوتبالی جوانان تراکتور را خواهد ساخت. شاید کریم انصاری فرد نمونه موفق پیشرفت فوتبالی یک بازیکن باشد که فوتبالش در ایران را در بزرگترین باشگاه کشور به اتمام رساند و از این تیم راهی لیگ اروپا شد.

  • برچسب ها : , ,
  • نظرات کاربران در "تراکتورسازی، سکوی پرتاب فوتبالیست های جویای نام کشور"
    ۵ نظر برای “تراکتورسازی، سکوی پرتاب فوتبالیست های جویای نام کشور”
    1. سالار گفت:

      یاشاسین تراختور کبیر

    2. تراختور عاشقی گفت:

      فقط از استقلال و پیروزی سرباز و بازیگن نمی خواهیم. همین تیم فعلی خوبه چندتا بازیکن خوب هم اضافه بشه عالیه. ما دوست نداریم بازیکن از استقلال و پیروزی در تراختور باشه بیرانوند بره لیگ یک سربازی اش رو بگذرونه

    3. محمد گفت:

      تراختور مردمی کجا و تیم های مفت خور و بیت المال خور تهران کجا.
      پیشرفت و در اوج بودن برای بازیکن یعنی تراختور

    4. فرهاد مرندی گفت:

      خالد شفیعی خخخخخخخخ اینو و سعید اقایی واقعا نمونه نمک خورو نمکدان شکن هستند که تو بدترین شرایط پشت به تیم کردند. ودیگه هیچ وقت نمیزاریم پاشونو بزارن تراختور

    5. تراختورچیلار گفت:

      کلا اکثر بازیکنایی که از تراختور جدا شدند فوتبالشون نابود شده و بعد فهمیدن خودشون چیزی نبودند به واسطه تراختور اسم در آورده بودند


    Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.