|

آخرین عناوین:
  • تاریخ انتشار خبر :چهارشنبه ۱۲ مهر ۱۳۹۶ - ۱۴:۳۰ | کد خبر : 63549
  • پرینت

    یادداشت: جهانبخش احمدیان

    رفتارهای نامعقولی که مرسوم شده اند

    آذرقلم: برخی از رفتارهای نامعقول ما رفته رفته تبدیل به رسم و بدعت هایی زشت می شود که جمع های دوستانه و گاها فامیلی را از هم دور می سازد. چه آنهایی که کادوهای بی موردی را تهیه می کنند و چه آنهایی که انتظار چنین کادوهایی را دارند، هر دو در شکل گیری یک ناهنجاری اجتماعی و یک بدعت زشت مقصر هستند.

    یادداشت: جهانبخش احمدیان

    آذرقلم: چند وقت پیش یکی از دوستان قدیمی، مجلس شامی ترتیب داده و  چند نفر از دوستان را دعوت کرده بود. این دوستان مدعوی ما تصمیم گرفته بودند که کادویی نیز خریده و به عنوان هدیه همراه خود ببرند. پیشنهادات زیادی اعم از لوازم خانگی، کادوهای تزئینی، نقره جات و… دادند. گفتم حالا خیر این شام برای ما چیست که بایستی کادویی گران تر از خود شام نیز ببریم؟ گفتند که رسم چنین است!  بر سر این واژه (رسم) حدودا یک ساعتی بحث کردیم و نتوانستم قانعشان کنم که چنین رسم هایی وجود نداشته اند و محصول خاله زنک بازیهای امروزی است. دست آخر  در برابر این مثلا رسم تسلیم شدم، اما کادویی را که مد نظر خودم بود به آن جمع و رسمشان تحمیل کردم. دو جلد کتاب نفیس که شامل دیوان ترکی و دیوان فارسی استاد شهریار بود را خریدیم که حداقل کاری فرهنگی کرده باشیم.

    دوستی تعریف می کرد برای یک رشته ورزشی در باشگاهی ثبت نام کردم. با علاقه و جدیت خاصی این ورزش را دنبال می کردم که روزی پدر مربی مان فوت کرد. کل باشگاه جمع شدند که پول بگذاریم و برای مربی خودمان پیراهنی بخریم تا لباس سیاه عزایش را درآورد. همین کار را هم کردیم، چون یکی از رسم های قدیمی منطقه ما است که برای معزا پیراهنی خریداری می کنند تا از لباس عزا در بیاید.( البته بماند که این کار توسط نزدیکان طرف انجام می شود، نه شاگردانش!)  این دوست ما تعریف می کرد که یک مدت بعد، هم باشگاهی هایمان جمع شدند که امروز تولد مربی مان است و قرار است برایش کادو بگیریم. چند وقت دیگر آمدند که امروز روز معلم است و کادو بگیریم. کادو هایی که بیشتر شبیه تهیه جهیزیه عروس بود تا تقدیر و تشکر از مربی و معلم ورزشی !

    می گفت سر جمع حساب کردم، پول این کادوهای مرسوم شده چند برابر  شهریه باشگاه بود و همین رفتارهای نامعقول باعث شد قید باشگاه و ورزش را هم بزنم.

    چرا ما ایرانی ها زندگی را این قدر برای خودمان سخت می کنیم؟ چرا رفته رفته به سمت زندگی اشرافی و تجمل گرایی سوق پیدا می کنیم؟ نفس هدیه و یا کادو دادن بد نیست،  دلیل و مناسبت آن  مهم است. مهمتر از آن نوع کادویی است که انتخاب می کنیم. کادویی که چند صباحی در دیوار خانه ها خاک خواهد خورد، و سپس در انباری یا مغازه های سمساری جا خشک خواهد کرد، ارزشی ندارد. بایستی دنبال ماندگاری کادوها و فرهنگ سازی استفاده از محصولات فرهنگی به عنوان کادو باشیم، یک کتاب، دنیایی است که به طرف مقابلمان اهدا می کنیم.

    برخی از رفتارهای نامعقول ما رفته رفته تبدیل به  رسم و بدعت هایی زشت می شود که جمع های دوستانه و  گاها فامیلی  را از هم دور می سازد. چه آنهایی که کادوهای بی موردی را تهیه می کنند و چه آنهایی که انتظار چنین کادوهایی را دارند، هر دو در شکل گیری یک ناهنجاری اجتماعی و یک بدعت زشت مقصر هستند. بایستی در رفتار خود تجدید نظر کنیم، و به دنبال ساخت فرهنگ خود باشیم. فرهنگ ها ساخته می شوند، مواظب باشیم که ضد فرهنگ نسازیم!

     

  • برچسب ها : ,
  • نظرات کاربران در "رفتارهای نامعقولی که مرسوم شده اند"
    Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.