|

آخرین عناوین:
  • تاریخ انتشار خبر :دوشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۶ - ۰۸:۰۴ | کد خبر : 62903
  • پرینت

    آذرقلم: گسترش فولاد تبریز در این فصل از رقابتهای لیگ برتر فوتبال کشور، تقریبا پا جا پای ماشین سازی در فصل گذشته، گذاشته است. تنها فرق این دو تیم، بازی زیبا و تماشاگرپسند ماشین سازی علی رغم شکست های پی در پی است که گسترش فولاد از آن نیز بی بهره است.

    یادداشت ورزشی: جهانبخش احمدیان

    آذرقلم: گسترش فولاد تبریز در این فصل از رقابتهای لیگ برتر فوتبال کشور، تقریبا پا جا پای ماشین سازی در فصل گذشته، گذاشته است. تنها فرق این دو تیم، بازی زیبا و تماشاگرپسند ماشین سازی علی رغم شکست های پی در پی است که گسترش فولاد از آن نیز بی بهره است.
    عوامل زیادی دست در دست هم دادند تا گسترش فولاد که فصل گذشته حتی شانس کسب سهمیه آسیا را نیز داشت، به این حال و روز افتاده و با کسب تنها ۳ امتیاز از ۵ بازی در رده آخر جدول مسابقات قرار بگیرد.
    مهمترین عامل، تغییر در بدنه مدیریتی باشگاه بود. مدیریت چند ساله و رو به رشد آقای سمندر به یکباره جای خود را به مدیریتی بی تجربه اما کارشناس در امور حقوقی فوتبال داد. مدیریتی که تا به امروز نتوانسته است فوتبالدوستان تبریزی را در رابطه با جدایی بازیکنان مؤثر تیم و جذب سرمربی و بازیکن جدید قانع کند. چرا بایستی فراز کمالوند لشگری از بازیکنان تیم را همراه خود به صنعت نفت ببرد، سوالی است که بایستی پاسخ داده شود. در دیگر سو جذب بازیکنان جدید از سوی مدیرعامل بر چه اساس صورت گرفته است؟ آیا سرمربی جدید تیم از این انتقالات خبر داشته است یا نه مثل همان جریان مدیرعاملان سابق تراکتور بازیکن را جذب کرده و از مربی انتظار نتیجه دارند.؟
    جدایی کادر فنی و بازیکنان فیکس تیم نیز عامل مهم دیگری در این میان است که با این کار شیرازه تیم را از هم پاشیدند. در کنار این جذب بازیکنان جدید و عدم هماهنگی بین این بازیکنان پس از گذشت ۵ هفته، سیر نزولی تیم را تسریع بخشید.
    مسافت زیاد استادیوم بنیان دیزل و عدم ارائه خدمات عمومی همچون اتوبوس برای هواداران این تیم و فوتبالدوستان تبریزی، موجب حضور اندک و عدم حمایت هواداران از این تیم شده است. در کنار این، بازیهای ضعیف و شکستهای پی در پی، هواداران این تیم را ناامید کرده است.
    بحث اصلی در اینجا، نه عوامل و علل جایگاه شانزدهمی گسترش فولاد، بلکه سکوت مدیریت باشگاه در قبال نتایج ضعیف و غیر قابل دفاع سرمربی کروات تیم است. نه توپی، نه تشری، نه اولتیماتومی، انگار نه انگار که با این همه هزینه، تنها باشگاه کاملا خصوصی کشور در رده شانزدهم لیگ قرار گرفته و گزینه اول سقوط به دسته اول به حساب می آید.
    استقلال تهران را نگاه کنید، دو بازی به سرمربی خودشان وقت داده اند که جایگاه استقلال در جدول مسابقات تغییر کند. در غیر این صورت سرمربی استقلالی و دو آتیشه خودشان را کنار خواهند گذاشت. ما چه کردیم؟ هنوز روزه سکوت گرفتیم و دلخوش به آینده هستیم.
    مالک باشگاه گسترش فولاد مصاحبه کرده و می فرماید که از کادر فنی و مدیریت تیم راضی هستم و اسیر حواشی نمی شوم. رضایت ایشان شاید قفلی بر دهان منتقدان تیم باشد، چرا که باشگاه خصوصی است و تمام هزینه هایش را هم ایشان پرداخت می کنند. اما بایستی توجه داشته باشند که این تیم و تیم های دیگر تبریز آذربایجان، تنها دلخوشی جوانان این منطقه و ابزاری جهت ایجاد شور و نشاط اجتماعی در بین آنها است. شاید مالکیت این باشگاه و هزینه هایش با شخص ایشان باشد، ولی در اصل این هواداران هستند که مالک و صاحب اصلی تمامی باشگاههای کشور می باشند. این هواداران هستند که با حضور و تشویق خود موجب صعود تیم به لیگ برتر و در نتیجه شکوفایی استعدادهای فوتبالی منطقه هستند.
    هوادار، کارشناس، روزنامه نگار حق دارد نگران سرنوشت باشگاه باشد، نگران نتایج ضعیف تیم باشد، چرا که با این تیم و تیم های دیگر استان زندگی می کند. برای این تیم زحمت کشیده است، وقت و انرژی گذاشته است. تیمی که در عرض ۶ دقیقه ۳ گل می خورد، قطعا مشکل فنی دارد، و اگر تلنگری نخورد، راهی جز سقوط ندارد.
    امیدواریم مدیریت باشگاه، با عنایت به نتایج ضعیف تیم در هفته های اخیر و جایگاه دور از انتظار آن، به هر طریقی که مصلحت می دانند، تلنگری به تیم وارد کرده و آن را از بحران خارج سازند. شاید فرصت جبران امتیازات از دست رفته و بازیابی جایگاه حقیقی تیم در هفته های آتی، را نداشته باشیم.

  • برچسب ها :
  • نظرات کاربران در "سقوط آزاد لاجوردی پوشان تبریز؛ گسترش فولاد را دریابید"
    Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.